یار دبستانی پایه اول ناحیه 6 مشهد

کارشناسی تکنولوژی و گروه های آموزشی پایه اول ناحیه 6 مشهد .

یار دبستانی پایه اول ناحیه 6 مشهد

سرگروه پایه اول : ناظمی
یار دبستانی پایه اول ناحیه 6 مشهد کارشناسی تکنولوژی و گروه های آموزشی پایه اول ناحیه 6 مشهد .

ارتباط مستقیم با مسولین وزارت آموزش و پرورش

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۴ | 19:12 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |



تاريخ : پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۵ | 13:32 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

 کاربران محترم،همکاران گرامی و اولیا ارجمند از مشکل پیش آمده در سرور blogfa و بهم ریختگی و برگشت فایل ها به نسخه قدیمی 

  در حال حاضر نسخه پشتیبان قدیمی فعال شده است، با توجه به این مسئله بخشی از مطالب اخیر  در پنل قابل مشاهده نیست .

سعی و تلاش داریم  مطالب حذف شده را مجددا آپلود نماییم 

 مدیر وب ناظمی



تاريخ : پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۵ | 10:0 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

تمرین مهارت نوشتن زیر نویس نگاره ها پایه اول

همکاران پایه اول زیر نویس نگاره ها که بصورت سر برگ در دفتر کار دانش آموزان نصب میشود و نیازی به سر مشق دادن نخواهید داشت .

طرح : ناظمی

برای دریافت فایل روی تصویر کلیک کنید

 تمرین مهارت نوشتن الگوی 5 تا 8 

تمرین مهارت نوشتن الگوی 9 تا11 

تمرین مهارت نوشتن الگوی 12 تا14

تمرین  نوشتن الگوی 15 تا17و 24   

تمرین  نوشتن الگوی 18 تا20 و 25  

تمرین  نوشتن الگوی 21 تا23 و 26  

از همکاران محترمی که از این تمرینها استفاده می کنند خواهشمندم نظرشان را در این ارتباط با ذکر نام و مدرسه و ناحیه و تلفن با کلیک در قسمت تماس با ما درج نمایند .ارسال cd انیمیشن های آموزش ریاضی برای همکاران پر تلاش ناحیه .

                                        


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات
برچسب‌ها: تمرین مهارت نوشتن زیر نویس نگاره ها پایه اول

تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۲/۰۷/۰۲ | 6:50 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

۱۲ ویژگی والدین خوب

۱۲ ویژگی والدین خوب 

مادر

 

 

 

ویژگی های مشترک والدین خوب کدام ها هستند؟ آیا کارهای مشخصی وجود دارند که با انجام آن ها تبدیل به والدین خوب یا بد می شویم؟ همین طور است، تعریف والدین خوب مطلق و ثابت نیست. چیزی که ممکن است به نظر یک نفر از ویژگی های والدین خوب باشد، ممکن است در قالب تعریف شخص دیگری نگنجد اما عموما این ویژگی ها و عادات در والدینی که مهارت های فرزند پروری مناسب را تمرین می کنند، قابل مشاهده هستند.

۱. راهنمایی و حمایت به جای فشار و تقاضا.

والدین به طور طبیعی تمایل دارند کودک موفق شود و ممکن است برای تمرین موسیقی، کسب نتایج بهتر در ورزش و یا گرفتن نمره های عالی در مدرسه، کودک را تحت فشار قرار دهند و سعی کنند با رشوه و یا حتی تنبیه او را در مسیری که می خواهند، قرار دهند. واقعیت این است، پدر و مادر خوب بودن به معنی انتظارات زیاد نیست بلکه به معنی حمایت و ایجاد انگیزه در شرایط مقتضی است.

 

۲. اجازه می دهند کودک مستقل باشد.

والدین خوب، می دانند که کودکان دوست دارند کارهایشان را به طور مستقل انجام بدهند، این کارها می تواند شامل تکالیف مدرسه، پیدا کردن دوست و یا کارهای عادی و روزمره باشد. بهترین کاری که به عنوان والدین می توانیم انجام دهیم این است که کودکان را به سمتی هدایت کنیم که خودشان بتوانند کارهایش را انجام دهند. ممکن است تشخیص اینکه چه قدر باید کمک کنیم و یا چه قدر باید به کودک اجازه بدهیم خودش به تنهایی کاری را انجام بدهد، کمی سخت باشد اما به عنوان یک قانون کلی، کمک کردن به کودک با هدف آموزش شیوه انجام کار ایرادی ندارد. با این روش، کودک سرانجام قادر به انجام مستقل همان کار خواهد بود.

برای مثال، انجام تکالیف کودک توسط والدین و یا ایستادن کنار زمین بازی برای دیکته کردن روش بازی به هیچ وجه مناسب نیستند اما اگر به کودک نشان بدهید که چگونه می تواند روی مشکلات مربوط به تکالیفش کار کند و یا مشکلاتی را که با دوستش دارد با روش احترام آمیز حل کند، ابزار خوبی را برای آینده به او خواهید داد.

۳. به یاد دارند که کودکان همیشه در حال مشاهده هستند.

در مورد یکی از دوستانتان چیزی فهمیده اید که نمی توانید از گفتنش به دیگران صرف نظر کنید؟ دوست دارید به همسایه ای که کار بی ادبانه و اهانت آمیزی انجام داده، ناسزا بگویید؟ با وجود اینکه هیچ کدام از ما نمی توانیم همیشه بی عیب و نقص باشیم اما والدین خوب، می دانند که کودکان از الگوهایی که ما برای آن ها می سازیم، درس می گیرند. اگر می خواهیم کودکان مهربان، خوش رفتار و همدل باشند، باید سعی کنیم به بهترین شکل ممکن رفتار کنیم و به دیگران احترام بگذاریم.

 

۴. هیچ وقت با کودکان بدرفتاری و کینه توزی نمی کنند و آن ها را تحقیر نمی کنند.

آیا والدین می توانند ناگهان کنترل اعصابشان را از دست بدهند و فریاد بزنند؟ البته که می توانند! همه ما انسان هستیم اما توهین، تحقیر و اهانت به کودک هرگز روش خوبی برای آموزش نیست. آیا دوست دارید با خودتان این طور رفتار شود؟

۵. هر روز عشق شان را به کودک نشان می دهند.

همه ما گاهی اوقات بیش از حد مشغول هستیم و خیلی آسان است که فراموش کنیم زمانی را برای نشان دادن احساساتمان به کودک در نظر بگیریم. کارهای کوچک مثل نوشتن یک یادداشت کوتاه و قرار دادن آن در کیف غذای کودک می تواند ارتباط شما را عمیق تر و نزدیک کند و به کودک نشان دهد که چه قدر به او عشق می ورزید.

۶. وقتی اشتباه می کنند، معذرت خواهی می کنند.

احتمالا به کودک یاد داده اید که به اشتباهاتش اعتراف کند و به خاطر انجام آن ها معذرت خواهی کند و تلاش کند آن را جبران کند. والدین هم از این قاعده مستثنی نیستند. والدین خوب می دانند که امکان دارد همه پدر و مادرها اشتباه کنند و از اشتباهاتشان درس بگیرند و به کودکان نشان بدهند که باید مسئولیت اشتباهاتشان را گردن بگیرند.

والدین

 

تعریف والدین خوب مطلق و ثابت نیست. چیزی که ممکن است به نظر یک نفر از ویژگی های والدین خوب باشد، ممکن است در قالب تعریف شخص دیگری نگنجد اما عموما این ویژگی ها و عادات در والدینی که مهارت های فرزند پروری مناسب را تمرین می کنند، قابل مشاهده هستند.

 

۷. نظم و انضباط
نظم و انضباط نه تنها بهترین چیزی است که می توانید به کودک بیاموزید، بلکه روشی برای کسب اطمینان از پرورش کودکی است که در آینده شادتر خواهد بود. چرا آموزش نظم و انضباط به کودکان تا این حد مهم است؟ کودکانی که آموزش نمی بینند، بیشتر احتمال دارد که لوس، متوقع، ناسپاس و حریص می شوند و تعجبی ندارد اگر در آینده، برای پیدا کردن دوست و شاد بودن در زندگی دچار مشکل شوند.

۸. به نیازهای کودک توجه می کنند.

به جای در نظر گرفتن آنچه که خودشان برای کودک می خواهند، به نیازهای کودک توجه می کنند. ممکن است کودک شما بیشتر ترجیح بدهد به تنهایی مشغول خواندن کتاب شود و دوست نداشته باشد در معرض توجه قرار بگیرد. در حالی که تشویق کودک به امتحان کردن چیزهایی که می تواند او  را از پناهگاه امنش بیرون بکشد، بسیار خوب است، (گفتن اینکه «تا وقتی کاری را امتحان نکرده ای، نمی توانی متوجه شوی که آن را دوست داری یا نه» می تواند گاهی اوقات مفید باشد، خصوصا در مورد کودکانی که در حال کشف خود و خواسته ها و علایقشان هستند)، اما والدین باید مواظب باشند که کودک را صرفا به تلاش برای تجربه های جدید و نه برای تبدیل شدن به آنچه خودشان می خواهند، به انجام کاری تشویق کنند.

۹. همیشه می دانند که کودک با چه کسانی و مشغول انجام چه کاری است.
دوستان کودک شما چه کسانی هستند؟ والدین آن ها چه ویژگی هایی دارند؟ وقتی فرزند شما برای بازی به خانه دوستش می رود، با چه کسانی رو به رو می شود؟ این سوالات و سؤالات دیگر نه تنها برای حفظ امنیت کودک ضروری هستند، بلکه به شما کمک می کنند تا از تجربیات و روابط کودک با خبر باشید.

والدین

۱۰. مهربانی، احترام و همدلی با دیگران را به کودک می آموزند و به او یاد می دهند در مورد آنچه دارد، سخاوتمند و سپاسگزار باشد
جای هیچ شکی نیست که همه ما می خواهیم کودک نمره های خوب بگیرد، در کلاس موسیقی، ورزش و فعالیت های دیگر جایزه بگیرد و در آینده موفق باشد اما اگر فراموش کنید «خوب بودن» را به کودک یاد بدهید، احتمال کمتری دارد که حتی در صورت کسب موفقیت های متعدد در آینده، شاد و رضایت مند باشند.

۱۱. با هم خندیدن، وقت گذرانی با یکدیگر و ارتباط مثبت را فراموش نمی کنند.
والدین خوب در همه حال و هر روز، زمانی را برای بازی کردن، دوچرخه سواری، آشپزی کردن، فیلم دید و یا خواندن یک کتاب خوب اختصاص می دهند و همیشه راهی را برای ارتباط با کودک و وقت گذرانی با او پیدا می کنند.

۱۲. حرف می زنند و گوش می کنند.

معمولا والدین بیشتراوقات به جای حرف زدن با کودک، خطاب به کودک حرف می زنند
گوش دادن به کودک را تمرین کنید و زمانی که با شما حرف می زنند، به آن ها توجه کنید. با توجه کامل به کودک، به او نزدیک تر می شود و بیشتر از افکار و احساسات کودک آگاه می شوید و از همه مهم تر اینکه کودک یاد می گیرد که چطور می تواند وقتی با او در مورد چیزی حرف می زنید، کاملا به شما توجه کند.

منبع :نی نی بان -مرکز یادگیری سایت تبیان-http://www.tebyan.net


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات ، 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)
برچسب‌ها: ۱۲ ویژگی والدین خوب

تاريخ : دوشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۵ | 0:2 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

یکی از بهترین انواع تنبیه برای کودکان چیست؟

                                         یکی از بهترین انواع تنبیه برای کودکان

کودک

 

تنبیه کودک نقش مهمی در تربیت او دارد. اما تنبیه باید به صورت درست و صحیح انجام گیرد. باید بدانید  همان ‌قدر که تنبیه می‌تواند در تربیت کودک مؤثر باشد، به همان اندازه نیز می‌تواند تأثیر منفی در تربیت او داشته باشد.

 

بنابراین باید توجه داشت كه این امر روش‌های خاص خود را دارد و در صورت نادرست انجام شدن آن، کودک آسیب‌های روانی زیادی را متحمل می‌شود که این موضوع به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست. والدین و همچنین معلمین باید به این مسئله توجه داشته باشند که تنبیه نادرست باعث ایجاد مشکلات روحی و روانی در کودک می‌شود. بنابراین انتخاب تنبیه مناسب با رفتار غلط كودك، خود بسیار دارای اهمیت است.

 

یکی از بهترین انواع تنبیه، تنبیه کلامی است

در این نوع از تنبیه والدین می‌توانند فرزند خود را از یك سری امتیازات مثل تماشای برنامه‌های تلویزیونی، رفتن به منزل دوستان یا خرید وسایل خوشحال كننده و… محروم كنند.

 

به طور كلی اگر می‌خواهید فرزندان‌تان خود را انسان‌هایی با ارزش تصور کنند باید آن ها را با تمام نقاط ضعف و کاستی‌هایشان بپذیرید و به آن ها ایمان داشته باشید. در غیر این صورت فقط تعداد کمی از آن ها ممکن است به خودشان اعتقاد پیدا کنند. همچنین یاد بگیرید تا شخصیت آن ها را از رفتارهایشان جدا کنید. ما باید به آن ها ثابت کنیم بدون توجه به آنکه چگونه عمل می‌کنند، آن ها را دوست داشته و برای آن ها به عنوان یک فرد ارزش و احترام قائلیم.

 

از آنجا که نیاز به امنیت، تعلق داشتن و دوست داشته شدن از نیازهای اساسی هر انسانی است و هر کودکی برای داشتن احساس امنیت باید حداقل یک نفر را دوست داشته باشد و توسط یک نفر دوست داشته شود، تنبیه، به ویژه عیب‌جویی موجب می‌شود کودکان احساس کنند غیرقابل دوست داشتن هستند.

کودک

 

بچه‌ها باید باور کنند که کسی برای آن ها اهمیت و احترام قایل است، باید باور کنند که کسی نسبت به آنان متعهد است و به اندازه کافی دلسوز آن هاست و به شادی آن ها فکر می‌کند. آنان باید احساس کنند که دوست‌داشتنی هستند.

 

آن ها نیاز دارند که بدانند چه کاری را باید انجام دهند، نه این که چه کاری را نباید انجام دهند، آنان نیاز دارند که احساس کنند انسان‌های مفیدی هستند، دوست دارند بشنوند که موجب خوشحالی والدین‌شان شده‌اند و مایلند سعی و تلاش زیاد آن ها مورد توجه والدین‌شان قرار بگیرد. کودکانی که به آن ها بی‌اعتنایی می‌شود، نمی‌توانند حس کنند که عزیز شمرده می‌شوند، زیرا مورد توجه قرار نمی‌گیرند. پس آن ها را به رسمیت بشناسیم و برایشان ارزش و اهمیتی درخور قایل شویم.

 

تنبیه بدنی

تنبیه بدنی به هر شکلی که باشد قطعا بین شما و فرزندتان دیوار و حائل ایجاد می‌کند. خود ما از کسانی که به نوعی سعی می‌کنند به ما آسیب برسانند نفرت داریم. به هر حال این طبیعت انسان است و پدر و مادر باید بدانند تاثیر انضباطی تنبیه بدنی، سطحی و موقتی است.

 

برای ایجاد یک پیوند دائمی با فرزندتان باید در کنار آموزش نظم و انضباط، به او احترام هم بگذارید. تنبیه بدنی مولد احساس ترس است و برای همیشه بین والدین و فرزندان فاصله می‌اندازد. بسیاری از والدین اغلب به یاد نمی‌آورند که خودشان در دوران کودکی تا چه اندازه از تنبیه شدن متنفر بوده‌اند. شیوه‌های مثبت و متعددی برای نزدیک شدن به کودک و یادآوری اشتباهاتی که مرتکب شده وجود دارد. از کتک زدن کودک هیچ چیز عایدتان نمی‌شود.

منبع :مریم فروزان کیا-http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=302266


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات ، 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)
برچسب‌ها: یکی از بهترین انواع تنبیه برای کودکان چیست

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۴ | 23:58 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

راه‌هاي آماده سازي کودک براي ورود به کلاس اول دبستان

راه‌هاي آماده سازي کودک براي ورود به کلاس اول دبستان                    

کودک شما هفت ساله است .مي‌تواند به خوبي حدود نيم ساعت تمرکز کند، مي‌تواند برخي مسائل را کاملاً توضيح دهد. به آساني و بدون اضطراب مدتي از شما دور باشد. با کودکان ديگر گروه‌هاي کوچک تشکيل مي‌دهد و مدّتها با آنها سرگرم مي‌شود. لباسش را مي‌تواند بپوشد و به تنهايي به دستشويي مي‌رود و نظافت مي‌کند .

مفاهيمي ‌مثل بالا، پايين، عقب جلو و رنگ‌ها را به خوبي مي‌داند. اسم و فاميل خود را مي‌داند و مي‌تواند تا 10 بشمارد. او آماده است که به کلاس اول برود و شما شادي‌اي داريد در عمق وجود تان ..امّا اين شادي با اضطرابي سخت همراه است .با اضطرابي که نمي‌توانيد آن را ناديده بگيريد. از اطرافيان مي‌شنويد که پايه ي اوّل، پايه ي سختي است ...به دنبال بهترين مدرسه، بهترين معلّم و بهترين‌ها براي فرزندتان هستيد.

براي کم کردن اين اضطراب و هم چنين براي آسان تر کردن و هموار کردن راهتان بايد دست به کار شويد...همين الان آغاز کنيد...کارهايتان را مرتّب کنيد و بچّه ها را حاضر کنيد....

توصيه‌هايي براي آماده سازي کودکان براي ورود به کلاس اوّل ،شايد بتواند چراغ راه پرفراز و نشيب تان باشد.

- پرورش مهارت هاي عمومي:

اجازه گرفتن،سلام کردن  و با نوبت صحبت کردن را در منزل تمرين کنيد.

به کودک اين اطمينان را بدهيد که اگر در مدرسه مشکلي داشت، مي‌تواند خيلي آسان آن مشکل را با معلّم يا مدير مدرسه در ميان بگذارد.

به موقع حرف زدن به موقع سکوت کردن و به موقع اظهار وجود کردن را حتماً به او ياد بدهيد.

آداب دستشويي رفتن و رعايت بهداشت فردي را به طور کامل در او کنترل کنيد.

نحوه ي صحبت کردن او را مورد ارزشيابي قرار بدهيد. بلند، آرام، مودب و دوستانه حرف زدن را با او تمرين کنيد. در بازي هاي ساده گاهي معلّم شويد، گاهي يک دوست  و گاهي خود دانش آموز.

حتماً قبل از شروع مدرسه او را به مدرسه بياوريد. کلاس ها ،سرويس بهداشتي ،حياط و دفتر را به او نشان دهيد.

 پوشيدن و در آوردن لباس ها و کفش ها را بارها و بارها با او تمرين کنيد.

هنگامي که براي او وسيله اي مي‌خريد، حتماً او را همراه ببريد.(خريد وسايل را زياد به تعويق نيندازيد. اين امر براي کودک پر از شادي و نشاط است. اجازه بدهيد تا چند هفته مرتّب وسايلش را چک کند و با آنها ارتباط برقرار کند .)

در خريد کيف مدرسه نهايت دقّت را به خرج بدهيد. براي کودک کيفي بخريد که اندازه و جنس مناسبي داشته باشد. کيف بچّه ها ترجيحاً از نوع کوله پشتي باشد امّا دسته اي هم براي حمل آسان داشته باشد.بهتر است کيف حالت ايستاده داشته باشد تا کنار پاي کودک روي زمين قرار بگيردو دسترسي کودک به وسايل را ساده تر کند. کيف بايد داراي چند جيب متعدد باشد تا طبقه بندي وسايل براي کودک ميسّر باشد.

نگهداري و حفظ وسايل را به او ياد بدهيد. وسايلش را برايش معرّفي کنيد و موارد استفاده و مکان آن را در کيف و يا جامدادي برايش توضيح دهيد.

دفتر هايش را جلو چشمش جلد کنيد و اسم و فاميلش را روي همه‌ي وسايلش بچسبانيد.چشم کودک را با مارک مداد رنگي و ساير وسايل آشنا کنيد.

استفاده از ليوان و دستمال و ساير وسايل مربوط به طرز خوردن تغذيه در مدرسه را در منزل تمرين کنيد .

پياده و سوار شدن به سرويس و آداب استفاده از سرويس و نکات ايمني را به آموزش دهيد. سعي کنيد با برنامه ريزي دقيق و مرتّب، اضطراب ناشي از جاماندن از سرويس را به حداقل برسانيد.

در منزل به او مسئوليّت بدهيد. اين امر موجب پرورش حس دقّت ،اتکاء به نفس و مسئوليت پذيري در وي مي‌شود.

- پرورش مهارت هاي جسماني:

حتماً واکسن کودک را يکي دو ماه قبل از آغاز مدارس تزريق کنيد.

از لحاظ سلامت عمومي او را بررسي کنيد. آزمايش انگل و سنجش سلامت عمومي زير نظر متخصص تغذيه و ترميم دندان ها ي پوسيده احتمال غيبت هاي مکرر در طول سال تحصيلي رابه حداقل مي‌رساند.

اواسط سال تحصيلي تصميم به تعويض مدرسه ي يا کلاس کودک نگيريد.

قداست معلّم را حفظ کنيد. اگر با برخي از روش هاي معلم موافق نيستيد، آن را با خود معلم و يا با شوراي مدرسه مطرح کنيد.

ارتباط خود را با مدرسه حفظ کنيد. به اين ترتيب هر کدام مي‌دانيد که اوضاع در مدرسه يا منزل چگونه پيش مي‌رود .

 از چند هفته قبل نسبت به مدرسه ي کودک اطمينان حاصل کنيد. جابجايي کودک در روزهاي اوّل مدرسه اصلاً به نفع کودک نيست.

موقعيت هايي را پيش بياوريد که او بتواند ساعت ها در خارج از منزل بازي کند. اين امر باعث مي‌شود که آمادگي جسماني او بالا برود.

در برنامه تابستاني او حتماً کلاس سفال و نقّاشي را بگنجانيد. اين دو برنامه ماهيچه‌هاي ظريف انگشتان دست کودک را تقويت مي‌کند.

 در بين بازي هاي کودک، بازي هايي نظير  پرتاب توپ در حلقه، بازي با خمير، بازي هاي فکري، حل کردن ماز (مارپيچ) هاي ساده- موجود در انواع مجلات کودک – حتماً شاخص تر باشد.

حتماً ساعاتي در منزل به کتاب خواندن، تماشاي تلويزيون و آرام و ساکت بودن گذرانده شود .

نزديک به شروع مدارس، ساعت خواب او را به طور جدّي تنظيم کنيد.

- پرورش مهارت تخصصي:

هرگز کودکتان را با کسي _حتّي با خواهر و برادرش _ مقايسه نکنيد. هر کودک مجموعه اي از ويژگي هاي منحصر به فرد است که شما نمي‌توانيد آن ها را عوض کنيد .

*محيط خانه را گرم و صميمي کنيد. به خاطر رشد و تعالي کودکتان از بحث هاي بيهوده در منزل بپرهيزيد.

*بدانيد که کسب مهارت  خواندن نيز مانند کسب مهارت صحبت کردن در بعضي کودکان ديرتر و در بعضي زودتر رخ مي‌دهد.

* پايه اول ابتدايي بنيان بسياري از رفتارهاي صحيح درسي دانش آموز خواهد بود. پس در پرورش عادات صحيح کودکتان با مدرسه، همکاري لازم را داشته باشيد

اگر به نظر خودتان يا به عقيده ي مربيان پيش دبستاني، کودک شما بيش فعّال، کم توجّه يا کم تمرکز است رفع مشکل را هر چه زودتر آغاز کنيد. اوّل مهر براي حل اين گونه مسائل بسيار دير است.

و در پايان:

يک دفتر خط دار در اختيار کودک قرار دهيد و مفهوم، اوّل و آخر خط، بالا و پايين دفتر و يک خط در ميان را به او ياد بدهيد.

نحوه ي پاک کردن مطالب و نحوه ي تراشيدن مداد ها را به او آموزش بدهيد.

سعي کنيد مشکلات تکلّمي کودک را رفع کنيد. در منزل گاهي به زبان نوشتاري با او حرف بزنيد. موقع خواندن کتاب ،عيناً متن کتاب را براي او بخوانيد و از قصّه گويي به زبان عاميانه بپرهيزيد.

طرز گرفتن مداد و نشستن را به او آموزش دهيد.

در منزل با اوپر کردن نقطه چين و خط چين وکار کنيد .

تشخيص سمت چپ و سمت راست را به او ياد بدهيد .

دسته بندي و طبقه بندي چيزها را بر اساس ويژگي هاي مشترک به او بياموزيد. (انواع لوبيا- اسباب بازي ها – کفش ها – لباس ها )

مکان مناسب را براي انجام تکاليف تعيين کنيد. آن مکان بايد عاري از هر گونه عامل مخل و محرّک باشد.

شعر خواني و آموزش قرآن دايره ي فهم زبان کودک را بالا مي‌برد .

به او اين اعتماد به نفس را بدهيد که در کارهايش از ديگران تقليد نکند. امّا در صورت تقليد او را سرزنش نکنيد. چون در اين مقطع سنّي تقليد يکي از ابزارهاي آموزش است.

منبع :http://yousefiyan.blogfa.com


موضوعات مرتبط: 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)
برچسب‌ها: راه‌هاي آماده سازي کودک براي ورود به کلاس اول دبست

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۴ | 18:57 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

معلم و دانش آموز بیش فعال

                                            معلم و دانش آموز بیش فعال

بیشتر بچه‌ها حاضر به بازی با او نیستند زیرا او حاضر نیست مقررات بازی را رعایت کند و اغلب با دوستانش با خشونت برخورد می‌کند؛ وسایلش همیشه نامرتب است و اغلب کتاب و لوازمش را گم می‌کند.

 

 

او یکی از 3 تا 5 درصد کودک دبستانی مبتلا به اختلال کمبود توجه ـ بیش‌فعالی (ADHD) است. پسرها 5 تا 10‌برابر بیشتر از دخترها به این اختلال مبتلا می‌شوند.
معلمان و دانش آموزان بیش‌فعال

پیش از هر چیز باید توجه داشت:

بسیار مهم است که اولیا، مدرسه و معلم در جریان بیماری این کودکان قرار گیرند، این مساله به پذیرش کودک در محیط مدرسه کمک شایانی می‌کند.

 

در مورد دانش آموزان بیش فعال(ADHD) آن چه که مهم است نحوه برخورد معلمان با این کودکان است و در حقیقت کلید اصلی موفقیت یا عدم موفقیت این دانش‌آموزان در امر تحصیل است و در روش تدریسی که معلمان به کار می‌برند بایدمیزان عیب‌جویی و انتقاد از این دانش‌آموزان را تا حد امکان کاهش دهند،میزان توجهشان به این کودکان باید مناسب بوده و کم و زیاد نشود، این کودکان باید همکاری مداوم و لازم در برنامه اصلاحی کلاس داشته باشند؛ معلمان باید یک رابطه عاطفی بسیار سازنده و مثبت بین خود و این گونه دانش‌آموز به وجود بیاورند و همزمان با مشاور، مدیر، والدین کودک، روان‌شناس و روانپزشک کودک در ارتباط باشند.

 

در واقع تدریس، مسلما باید در موقعیت‌هایی ارائه شود که توجه آن ها به معلم باشد و در هر بار آموزش فقط یک تکلیف تحصیلی تعیین گردد و تکالیف طولانی و زمان بر باید به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم شود تا حجم فشار به فراخنای توجهشان کاهش یابد، دستور انجام کار و هر تکلیف باید مرحله به مرحله به دانش آموزان بیش فعال(ADHD) ارائه گردد و پس از آن باید خواست که آن را تکرار کنند تا از فهمیدن مطلب توسط آن ها اطمینان حاصل شود.

 

معلمان و دانش آموزان بیش‌فعال

معلمان نباید در طول درس‌های شفاهی ارتباط چشم را با این کودکان قطع کنند، درس‌ها را مختصر و واضح تهیه کنند و در دادن درس‌های روزانه پیوسته و ثابت باشند و درس‌های پیچیده را ساده کنند و از درس‌های متعدد و زیاد بپرهیزند و مطمئن شوند دانش‌آموزان قبل از شروع کار درس را فهمیده‌اند.

 

معلمان باید «جای» دانش‌آموز را تغییر دهند، اما توجه کنند تا اومعلمان و دانش آموزان بیش‌فعال

متوجه علت کار آن ها نشود و او را قانع کنند که دوست دارند به او نزدیک‌تر باشند، و تا جایی که امکان دارد او را در نزدیک‌ترین فاصله نسبت به خود بنشانند.

 

سعی کنند دانش‌آموزی آرام و ترجیحاً زرنگ را در کنار او بنشانند (کودک بیش‌فعال، باهوش و سریع است) و نگذارند دانش‌آموزان بیش‌فعال در کنار یا نزدیک هم بنشینند.

 

همچنین این گونه دانش‌آموزان، نباید نزدیک در ورودی کلاس، پنجره، انتهای کلاس و حتی در کنار کلید برق بنشینند. هر عامل کوچکی، وسیله‌ای برای حواس‌پرتی آن ها است، حواس آنها حتی با عبور یک پرنده پرت می‌شود!

 


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات
برچسب‌ها: معلم و دانش آموز بیش فعال

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۴ | 18:43 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

تاثیر برخورد اول معلم با دانش آموزان

                                         تاثیر برخورد اول معلم با دانش آموزان

يكي از عوامل بسيار مهم در موفقيت معلم چگونگي برخورد او با دانش آموزان در اولين روزهاي حضور در كلاس است. متاسفانه اين عامل مهم در مدارس مورد غفلت قرار مي گيرد و گاهي مشاهده مي شوند كه ديدگاه برخي همكاران آن است كه در همان روزهاي اول به گونه اي با دانش آموزان برخورد كنند كه تا آخر آنها را به سر براهي بكشانند. و صدالبته نيت اين افراد آن است كه با ايجاد اين فضاي به ظاهر آرام بتوانند به دانش آموزان خدمت كنند. ولي متاسفانه نتيجه اي كه عايد مي شود بر خلاف آنچه مي پندارند موجب پيچيده تر شدن اوضاع مي شود.

واقعيت اين است كه يكي از زمينه هاي آموزش و پرورش موفق آن است كه معلم در ديدگاه دانش آموزان به عنوان چهره اي محبوب و دوست داشتني جلوه كند كه دانش آموزان با داشتن يك ارتباط عاطفي مثبت بتوانند با اعتماد به او به مدرسه و درس علاقمند شوند. اولين شرط داشتن ارتباط هاي مثبت آن است كه معلم و دانش آموز نسبت به همديگر سابقه ذهني منفي نداشته باشند. در اين روند اولين روزهاي مدرسه نقشي تعيين كننده دارد، در ذهن دانش آموزان همانند ديگر انسانها در اولين برخورد با معلم برداشت نسبتا پايداري به وجود مي آيد. اگر در همان روزهاي اول مدرسه در ذهن دانش آموزان نسبت به معلم گره منفي ايجاد شود اين عامل ذهنيت آنها را نسبت به معلم و تدابير تربيتي او بشدت تحت تاثير قرار مي دهد و تا آخر سال تلاشهاي معلم را بي ثمر ميكند.

 ديدگاه دانش آموزان نسبت به معلم در دو، سه جلسه اول شكل مي گيرد و از آن پس به ندرت تغيير مي يابد. علاوه بر تاثيرات اوليه روش كار و برخورد معلم بر طرز فكر دانش آموزان، اغلب دانش آموزان پيش از ثبت نام و با اطلاع از حضور معلم خاص در كلاس از طريق ديگر دانش آموزان و ساير منابع درباره آن معلم اطلاعاتي را كسب مي كنند و همين عامل باعث مي شود كه خيلي زود نسبت به آن معلم و درس او طرز فكر ثابتي در آنان ايجاد شود. اين طرز فكر تقريباً تا پايان سال بدون تغيير باقي مي ماند. پس معلم موفق كسي است كه در روزهاي اول حضور در مدرسه با ايجاد محيط عاطفي مثبت و حمايت كننده و ارائه تصويري مثبت از خود و درسي كه بايد ارائه بدهد دانش آموزان را نسبت به خويشتن و موضوع تدريس خود علاقمند كند و آنگاه در اين زمينه مثبت به ارائه مطلب بپردازد.

منبع :mitavanim1354.blogfa.com


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات
برچسب‌ها: تاثیر برخورد اول معلم با دانش آموزان

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۴ | 12:29 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

معلم موفق کیست ؟

- معلم موفق همیشه یك محصل است:

اگر همیشه در حال یادگرفتن و دنبال کشف حقایق باشیم. عطش وجودمان شعله ور می ماند. اگر معلم، خود تشنه نباشد، نمی تواند دانش آموزان را تشنه آموختن نماید.

- معلم موفق همیشه به رشد و پویایى خود و شاگردانش توجه مى كند:

درجا زدن، سكون و ناامیدى از خصایص انسان هاى رشد نیافته است. قبل از هرچیز، معلم موفق كسى است كه به فكر پویایى و رشد خویش است دهد.

- معلم موفق همواره خود را مورد نقد قرار می دهد:

انتقاد از خود، اساس پیشرفت انسان است. معلم موفق هیچ گاه احساس نمی کند که شیوه ی تدریس او بی نقص است، بلکه روش های تدریس خود را مورد نقد و بررسی قرار می دهد و می داند کههمواره روش های مناسب تری وجود دارد و باید تا جای ممکن از روش های کهنه و کم اثر فاصله بگیرد.

- معلم موفق همواره شاد و کامیاب است:

او خود را شایسته ی بهترین ها در طبیعت می داند و بر این اساس به کار و حرفه ی ارزشمند خود عشق می ورزد و شادمان و خشنود از فرایند یاددهی – یادگیری، به تعامل با دانش آموزان می پردازد و احساس می کند که تلاش ارزشمند او موجبات یادگیری بهتر را فراهم می کند.

- معلم موفق همواره ظاهری آراسته و درونی آرام دارد:

اطمینان قلبی و آرامش درون، ایجاد محبت و صمیمیت می کند و این اطمینان، آرامش خوبی را در کلاس درس برای شاگردان به ارمغان می آورد و اگر ظاهر آراسته و مرتب خود را با وقار ارزشمند خود همراه سازد، بسیار جذاب جلوه گری خواهد کرد.

- معلم موفق به آرمان ها و اهداف بزرگ می اندیشد:

اصولا معلم نیز همانند دانش آموزان با تجربه خطاها و اشتباهات بهتر یاد می گیرد و رشد می یابد. پس بهتر است تجربیات خوب خود و دیگران را مورد ارزیابی قرار دهد و به کار گیرد و مطمئن باشد که معلمی تنها یک نسخه یا فرمول ساده ندارد، بلکه هر گونه روش جدید و ایده ی نو افق های جدیدی را خواهد گشود و ما را به موفقیت ها و آرمان های بزرگ خویش نزدیک خواهد کرد.

منبع :mitavanim1354.blogfa.com


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات
برچسب‌ها: معلم موفق کیست

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۴ | 12:20 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

تعریف کودکان استثنایی:

تعریف کودکان استثنایی:

کودکان استثنایی کسانی هستند که برای شکوفا شدن استعدادهای بالقوه ای که از آن برخوردارند به آموزش و پرورش و خدمات ویزه ای نیاز دارند.آنها به این دلیل به چنین آموزش و خدماتی نیاز دارند که در یک یا چند جنبه از جنبه های زیر با اغلب کودکان تفاوت دارند.آنها ممکن است دچار مشکلاتی از این قبیل باشند:عقب ماندگی ذهنی،ناتوانی در یادگیری،ناراحتیها و آشفتگیهای عاطفی،نقایص جسمانی،نقص در سخن گفتن،عیب شنوایی،عیب بینایی و یا استعدادهای درخشان و تیز هوش.

 

تعریف عقب ماندگی ذهنی:

سطحی از عملکرد هوش عمومی است که میزان آن به مقدار زیاد از حد متوسط کمتر بوده،بطوری که منجر به نقایصی در رفتار سازشی فرد گردیده و در جریان رشد خود را نشان می دهد.

و عقب ماندگی ذهنی قبل از 18 سالگی ظاهر می شود.

نکاتی که در این تعریف اهمیت دارد این است که برای اینکه بتوان فردی را جزﺀ عقب ماندگان ذهنی به حساب آورد،او باید هم از نظر ذهنی و هم از نظر رفتارهای سازشی کمتر از حد متوسط باشد.

 

رفتارها(مهارتها)ی سازشی:انتظارات و توقعاتی که از افراد با توجه به سن ،جنسیت،فرهنگ ، زبان و موقعیت داریم.

به عبارت دیگر این رفتارها در مورد یک کودک پیش دبستانی با آنچه یک بزرگسال انجام می دهد تفاوت دارد.یک نوجوان که در شهر زندگی می کندنیازمند این است که که در خیابان رفتاری عاقلانه در پیش گیرد،در حالی که نوجوان ده نشین به مهارتهایی غیر از این نیاز خواهد داشت.

این رفتارها(مهارتها)شامل:مهارتهای حسی_حرکتی،مهارتهای ایجاد ارتباط،قابلیتهایی در یادگیری رفتارهای اجتمایی،مهارتهای شغلی و مسؤلیتهای اجتمایی.

عملکرد هوش:نمره ی هوش این افراد در تست های مختلف هوشی،متفاوت است.اما در تست هوش تجدید نظر شده وکسلر که اعتبار بیشتری دارد،نمره ی کمتر از 70 برای این افراد در نظر گرفته شده است.

           

  طبقه بندی کودکان عقب مانده ذهنی بر اساس بهره ی هوشی

                           

 

گروه

 

                اصطلاحات

 

   میزان بهره ی هوشی

  1

  2

  3

  4

   عقب مانده ذهنی خفیف

   عقب مانده ذهنی متوسط

   عقب مانده ذهنی شدید

   عقب مانده ذهنی عمیق

  از 50_55 تا تقریبا70

  از 35_40 تا 50_55

  از 20_25 تا 35_40

  از 20_25 به پایین

 

 

 

 

با توجه به جدول بالا،کودکانی که در گروه های 2-3-4 قرار می گیریند کسانی هستند که چیزی یاد نمی گیرند و اگر یاد بگیرند مهارتهای اولیه زندگی(لباس پوشیدن،رعایت بهداشت شخصی،ایجاد ارتباط در حد پایین و...)به این کودکان سازمان بهزیستی و برخی از انجمن های خصوصی خدمات می دهند.وکودکانی که در گروه 1 قرار میگیرند می توانند زیر نظر  سازمان آموزش و پرورش قرار بگیرند و از خدمات آموزشی این سازمان استفاده کنند.

در این گروه(عقب مانده ذهنی خفیف) کودکان از نظر وضع ظاهر با کودکان عادی تفاوتی ندارندو تا وقتی که به مدرسه وارد نشده اند و از نظر درسی از سایر کودکان عقب نیفتاده اند معمولا به عنوان عقب مانده شناخته نمی شوند.

این گروه مقداری آموزش پذیری نسبت به خواندن و نوشتن و ریاضیات دارند. در عادات روزانه بطور قابل ملاحظه ای تربیت پذیر هستند و در صلاحیت اجتمایی و شغلی تا اندازه ای آموزش پذیری دارند.

به افراد عقب مانده ذهنی خفیف گاه عنوان عقب ماندگان فرهنگی_خانوادگی نیز می گویند.

اغلب متخصصان معتقدند که یک شخص عقب مانده فرهنگی_خانوادگی کسی است که:(1)دارای عقب ماندگی خفیف باشد.(2)نشانه ای از ضربه ی مغزی در او مشاهده نشود.(3)در جایی تربیت شده باشد و یا می شود که شرایط اجتمایی_محیطی آن نامناسب باشد.

درسته که تمام کودکان عقب مانده فرهنگی_خانوادگی دارای درجه ی خفیف هستند ولی تمام کودکان عقب مانده خفیف نمی توانند عقب مانده فرهنگی_خانوادگی باشند.

کودک عقب مانده فرهنگی_خانوادگی در یک خانواده ی سطح پایین از لحاظ سواد والدین،از لحاظ وضع مالی و محیط زندگی و..... زندگی می کند.چون در این خانواده ها،والدین نمی توانند هیچ خدماتی به کودک خود بدهند،کودک نمی تواند به استعداد های خود برسد اگر والدین سواد داشتند می توانستند در دوران تحصیل کودک به او کمک کنند تا از لحاظ درسی از بچه های دیگر عقب نمانند.

اگر خانواده از لحاظ مالی خوب بود می توانست وسایلی مورد نیاز کودک خود را که باعث پیشرفت کودک می شود را تهیه کند یا که می توانستند با آوردن یک معلم خصوصی عقب افتادگی تحصیلی کودک را تا حدودی بر طرف کنند.

اگر فردی عادی(نمره ی هوشی بین 90_110) را در نظر بگیریم که در یک خانواده ی سطح پایین زندگی می کند و الان در یک کارخانه به عنوان کارگر کار می کند.حال یک فرد دیگر با همان مشخصات هوشی و سنی ولی در یک خانواده ی سطح بالا زندگی می کند.به نظر شما فرد چه موقعیتی را در جامعه خواهد داشت؟مطمئنا به عنوان یک فرد با شأن بالا در جامعه خواهد بود چون این فرد در دوران تحصیل هیچگونه کمبودی را احساس نکرده وبا کمک خانواده توانسته به خواسته هایش برسد.فرد اول در برابر  فرد دوم  به عنوان یک عقب مانده فرهنگی_خانوادگی شناخته می شود،که نتوانسته است به استعداد های بالقوه ی که دارد برسد.

 

در تعیین عقب ماندگی ذهنی 3عنصر کلیدی تأثیر دارد:(1)توانمندی ها (2)محیط (3)عملکرد.

توانمندیها:شامل آن دسته از ویزگی هایی است که به فرد توان می بخشد تا در جامعه عمل کند،که همان توانمندی هوشی است.

محیط:به عنوان یک موقعیت خاص که فرد در آن زندگی می کند،یاد می گیرد،بازی می کند،کار می کند،اجتمایی می شود و به تعامل می پردازد.

عملکرد:از تقابل توانمندیها(بهره ی هوشی)با محیط عملکرد فرد معلوم می گردد.اگر محدودیت های هوشی اثری واقعی بر عملکرد نداشته باشد،شخص نیز عقب مانده نیست.

به عنوان مثال:فردی را در نظر بگیرید که دارای عقب ماندگی ذهنی خفیف است و در یک محیط ساده(روستا،شهرهای کوچک)زندگی می کند.چون در این محیط ها نیاز به رفتارهای سازشی پیچیده نیست این فرد می تواند به راحتی مشکلات خودش را تا حدی بر طرف کند و نیازهایش را بر طرف کند و مانند یک فرد دارای هوش معمولی زندگی کندو عقب مانده تلقی نشود.ولی اگر همین فرد را در یک محیط پیچیده(شهرهای بزرگ)قرار بگیرد،فرد نمی تواند تمام نیازها و مشکلاتش را بر طرف کند.چون در این شهر ها نیاز به رفتارها یا مهارتهای پیچیده مانند رعایت قوانین رانندگی،پیدا کردن آدرس،استفاده از خدمات شهری مثل مترو و خرید از فروشگاههای بزرگ و..... است که فرد از توانایی انجام آنها ناتوان است و برای همین در این محیط عقب مانده به حساب می آید.

 

در آخر نتیجه می گیریم که افراد در محیط های مختلف نیازمند رفتارهای سازشی مختلفی هستند.و افراد عقب مانده می توانند در محیط های ساده به راحتی نیازها و مشکلات خود را بر طرف کنند.

وضیعت خانواده و محیط زندگی نیز در عقب ماندگی کودک تأثیر به سزایی دارد.


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات ، 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)
برچسب‌ها: تعریف کودکان استثنایی

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۴ | 12:8 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

چگونه کودکان مهربان تربیت کنیم ؟

 

چگونه کودکان مهربان تربیت کنیم

 

 

نیاز به عشق و محبت از تولد با کودک است. کودک به‌واسطه‌ این ارتباط ابتدا با مادر و بعد با پدر و بتدریج با سایر نزدیکان رابطه نزدیکی پیدا می‌کند. این ارتباط اساس تمام روابط بعدی کودک را تشکیل می‌دهد که علاوه بر خانواده، شامل ارتباط او با همسر و فرزندان، دوستان، همکاران و اطرافیان او نیز می‌شود.

 اما حتما همه شما کودکانی را دیده‌اید که با سنگ و چوب به جان سگ و گربه می‌افتند یا در کلاس زورگویی می‌کنند و همکلاسی‌های ضعیف‌تر از خودشان را اذیت می‌کنند. تا به حال از خودتان پرسیده‌اید دلیل این کار چیست و چرا آنها نمی‌توانند دست‌نوازش بر سر گربه و حیوانات بکشند.فرید براتی سده، روانپزشک معتقد است کهمهربانی، محبت، سخاوت، دلسوزی، عشق و نوعدوستی مفاهیمی مرتبط با هم است که در ارتباطات بین فردی نمایان می‌شود.

 

ویژگی‌های کودک نامهربان

روان‌شناسان معتقدند که نبود مهربانی آسیب‌های شدید و غیر قابل جبرانی به بار می‌آورد. همه ما در زندگی روزمره‌ خود با افراد نامهربان زیادی مواجه شده‌ایم. یک فرد نامهربان چه خصوصیاتی دارد؟براتی دراین‌باره می‌گوید: درک نکردن دیگران و ناتوانی در توجه، همدلی و همدردی با دیگران، صمیمی نبودن با دیگران، رفتارهای خشن و بی‌رحمانه با دیگران و گاهی دشمنی با آنها و بدخواهی برای آنها واحساس پشیمانی و ناراحتی نکردن از آزار و صدمه‌ای که دیگران وارد کرده‌اند از ویژگی‌های رفتاری این کودکان است.

این رفتارهای نامهربانانه در کودکی می‌تواند در آینده منجر به بزهکاری، اعتیاد، پرخاشگری، بیماری‌های جسمی و روانی شود.کودکان خیرخواه و سخاوتمند، کودکانی هستند که تنها به فکر خود و منافعشان نیستند، بلکه به احساسات، نیازها و خواسته‌های دیگر افراد خانواده و دوستانشان نیز اهمیت می‌دهند.این کودکان آموخته‌اند که با بخشش، نیکوکاری و خوشرفتاری می‌توانند موجب شادی دیگران شوند. کودکان سخاوتمند از این‌که دیگر اطرافیانشان را نیز همچون خودشان، سرحال و بانشاط می‌بینند، لذت می‌برند. آنها برای جمع و روابط اجتماعی ارزش و احترام قائلند و بخشش را یکی از ویژگی‌های برتر شخصیتی می‌دانند.

 
چرا کودک ما نامهربان می‌شود؟

چرا کودک نامهربان می‌شود و محیط چه تاثیری در این رفتارها دارد؟ این روانپزشک معتقد است از جمله دلایل مؤثر در نامهربان شدن کودک عوامل اجتماعی، فرهنگی، روانی ـ عاطفی، زیستی و خانوادگی است.با این حال برخی متخصصان حوزه‌ کودک بر این باورند که بسیاری از رفتارها و عواطف دوران کودکی، از جمله مهربانی در تعامل با محیط شکل می‌گیرند و در این میان، خانواده اولین محیط قابل دسترس برای کودک است و والدین اولین الگوهایی هستند که کودکان می‌توانند اعمال آنها را مستقیما مشاهده کنند و از آنها سرمشق بگیرند. به همین‌دلیل نقش این نهاد در مهربان یا نامهربان شدن فرزندان بسیار مهم و حیاتی است.

اغلب کودکان از حدود سه سالگی احساس همدلی و مهربانی از خود نشان می‌دهند و با آن به دلجویی از کودکان و افراد دیگر خانواده هنگام ناراحتی می‌پردازند. در این زمان است که می‌توان رفتارهای سخاوتمندانه را به کودک آموخت.براتی می‌گوید: بسیاری از پدر و مادرها می‌خواهند فرزندشان را به مهربانی، محبت کردن به دیگران و نوعدوستی ترغیب کنند. شاید آموختن این مفاهیم به کودکان در کنار بازی‌های رایانه‌ای پر از خشونت و اغلب برنامه‌های تلویزیونی که مستقیم و غیرمستقیم، منفعت طلبی، فریبکاری، دروغگویی و تلاش برای رسیدن به لذت‌های آنی و زودگذر را نشان می‌دهد کمی سخت باشد.

اما چطور می‌توان به کودکان لذت کمک کردن به دیگران را نشان داد، در حالی که خود ما بیشتر وقت‌ها تنها به پیشرفت و بهبود وضع زندگی خود اهمیت می‌دهیم؟بهترین راه برای بیدار کردن حس مهربانی و نوعدوستی در کودکان این است که به جای فقط حرف زدن، در عمل لذت محبت کردن به دیگران را به آنها نشان دهیم. به طور کلی بهتر است هرچه را که می‌خواهید به فرزندتان آموزش دهید، از راه مثال‌های عملی و ملموس به او نشان دهید.

اگر رفتار شما با حرف‌هایی که به فرزندتان می‌زنید، متناقض باشد تأثیر بسیار بدی بر او خواهید گذاشت. در این حالت شما غیرمستقیم به فرزندتان پیام می‌دهید که «کاری را که به تو می‌گویم انجام بده نه کاری را که خودم انجام می‌دهم!» در بهترین حالت فرزندتان اصلا به حرف شما توجه نمی‌کند و در بدترین حالت، صداقت نداشتن را از شما یاد خواهد گرفت.این روانپزشک می‌گوید: گام اول این است که خودتان الگوی خوبی برای فرزندتان باشید و بکوشید به دیگران اهمیت بدهید و آنها را خوشحال کنید. کمک کردن می‌تواند تنها جنبه مالی نداشته باشد. خرید یک هدیه کوچک و ارزان قیمت برای خوشحال کردن دیگران، با دقت گوش کردن به صحبت‌های فرد مقابل، لبخند زدن و اختصاص دادن کمی از وقت‌تان برای حل مشکل دیگران می‌تواند جرقه‌های اصلی را در ذهن کودکان بزند.

اگر فرزندتان سعی کرد مانند شما با دیگران با مهربانی برخورد کند و تا جایی که می‌تواند به آنها کمک کند، او را با خرید اسباب بازی یا چیزهای مادی تشویق نکنید، زیرا این کار شما در او این تصور را ایجاد می‌کند که انگیزه اصلی برای مهربان بودن با دیگران، تشویق شدن است!در عوض می‌توانید با صحبت درباره احساس خوبی که او در دیگران به‌وجود آورده است، این انگیزه‌ها را درونی‌تر کنید. بکوشید رفتارهای مهربانانه دیگران را نیز برای او پررنگ کنید. به عنوان مثال اگر در یک برنامه تلویزیونی یا از اقوام و دوستانتان کسی به دیگران محبت یا کمک می‌کند، درباره آن با فرزندتان صحبت و او را غیرمستقیم وادار به فکر کردن درباره آن کنید.

وی تاکید می‌کند:بچه‌ها همیشه می‌خواهند با کارهایشان پدر و مادر را از خود راضی نگه دارند. پس به آنها نشان دهید که مهربانی آنها به دیگران چقدر شما را خوشحال و راضی می‌کند. آموزش چگونگی رفتار با حیوانات و سایر موجودات زنده.به رفتارهای مهرورزانه در برابر حیوانات، آموزش چگونگی نزدیک شدن و تماس و غذا دادن به آنها می‌تواند در شکل‌گیری مهربانی در کودک تأثیر بسزایی داشته باشد. کودک می‌آموزد نه تنها انسان‌ها بلکه حیوانات و دیگر موجودات زنده نیز شایسته رفتاری مناسب و مهربانانه هستند.
راه‌حل چیست؟

براتی برای نامهربان نشدن کودکان پیشنهاد می‌کند: ابراز عشق بی‌قید و شرط والدین نسبت به فرزندان بسیار مهم است.برای همین والدین باید کودک را بدون توجه به جنسیت، ظاهر، توانایی و صفات شخصیتی‌اش دوست داشته باشند. والدین در چنین عشقی، قید و بندهای پرورش فرزند را بدون هیچ چشم‌داشتی می‌پذیرند و محبت بی دریغ خود را در تمامی روابط با کودک ابراز می‌کنند. چنین عشقی، بیشترین تأثیر را بر خویشتن کودک می‌گذارد.

اما توجه بیش از حد والدین به فرزندان هم می‌تواند مخرب باشد و همان‌طور که کمبود عشق و مهربانی ممکن است به نامهربان شدن کودکان بینجامد، توجه بیش از حد نیز اثرات مخربی بر کودک دارد.به گفته این روان شناس از مهم‌ترین عوامل ایجاد مهربانی، مشاهده و یادگیری آن در دوران کودکی در محیط خانواده است. والدینی که سرد و غیردوستانه برخورد می‌کنند، نمی‌توانند انتظار داشته باشند فرزندانی مهربان و دلسوز داشته باشند، زیرا صمیمیت و مهربانی نیز مانند دیگر الگوهای رفتاری تا حدودی قابل آموزش و یادگیری است.

یادتان باشد که کودتان را تنبیه بدنی نکنید. کودک با مشاهده تنبیه بدنی می‌آموزد که می‌توان از این الگوی نامناسبِ رفتاری هنگام بروز مشکلات یا در مواقع عصبانیت استفاده کند و ممکن است این رفتار را در مورد کودکان دیگر و در آینده در مورد سایر افراد جامعه به‌کار گیرد. کتک کاری، ضرب و شتم، چاقو کشی و نهایتا قتل نمونه‌‌هایی از این الگوبرداری است.براتی تاکید می‌کند وجود والدین معتاد یا بزهکار در خانه برای کودکان الگوی نامناسبی است، زیرا در چنین محیطی حرمت و ارزش‌های انسانی از بین می‌رود و کودک احترام به حقوق انسانی خود و دیگران را نمی‌آموزد.

یادتان باشد سرزنش دائم به علت اخلاق و رفتار و وضع ظاهری فرزندان ممکن است باعث ایجاد خودپنداری منفی در کودک شود و در نتیجه به ناتوانی او در دوست داشتن خود و دیگری بینجامد. این امر از جمله علل مؤثر در نامهربانی کودکان به شمار می‌رود. همچنین رعایت عدالت و مساوات بین فرزندان توسط والدین نمونه‌ مناسبی است از برابری حقوق افراد برای کودک. این موضوع باعث می‌شود کودک یاد بگیرد همان‌طور که در خانواده تمام فرزندان از حقوقی برابر برخوردارند، در جامعه نیز انسان‌ها با هم برابرند و شایسته‌ احترام.
به نقل از جام جم


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات ، 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)
برچسب‌ها: چگونه کودکان مهربان تربیت کنیم

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۴ | 12:4 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

اختلال اوتيسم (Autism) چیست؟

اختلال اوتيسم (Autism) را معلوليت رشدي فراگيري كه از بدو تولد همراه كودك است، تعريف كرده اند. اختلال اوتيسم جزو اختلال هاي نافذ رشد است كه با اختلال شديد در چند زمينه رشدي از جمله مهارت هاي تعامل اجتماعي و ارتباطي يا رفتار، تمايل ها و فعاليت هاي بسيار عجيب و غريب همراه است. اين اختلال پيش از 3 سالگي آغاز مي شود و شيوع آن 4 تا 5 برابر در پسرها بيش از دختران است.
    
    ويژگي هاي تشخيص اوتيسم براساس راهنماي تشخيصي و آماري اختلالات رواني (DSH-IV-R) به اين شرح است:
    
    اختلال در ارتباطات كلامي و غيركلامي نشانه هاي زير را دارد:

    
    ـ نداشتن شيوه ارتباطي مشخص و روشن
    
    ـ ارتباط هاي غيركلامي نابهنجار
    
    ـ نداشتن فعاليت هاي مبتني بر تصويرسازي ذهني
    
    نابهنجاري هاي در توليد سخن از جمله:
    
    ـ استفاده از واژه هاي تكراري يا شيوه سخن گفتن كليشه اي
    
    ـ معكوس سازي ضمير
    
    ـ كاربرد واژه ها يا عباراتي كه خاص خود كودك است
    
    ـ تكرار واژه هاي نامربوط
    
    ـ ناتواني در آغاز كردن صحبت يا دقيق سخن گفتن
    
    الگوهاي رفتاري، تمايل ها و فعاليت هاي تكراري و كليشه اي همانند:
    
    ـ رديف كردن يا قطار كردن اشياء
    
    ـ دلمشغولي شديد به قسمت هايي از اشياء
    
    ـ اطوارهاي حركتي قالبي و تكراري همانند تكان دادن سر، دست ها و پاها
    
    ـ داشتن رفتارهاي غيرقابل پيش بيني و الگوي خواب نامنظم و آشفته
    
    بيشتر كودكان مبتلابه اوتيسم به ضعف يادگيري مبتلاهستند. بنابراين براي كودكان مبتلابه اوتيسم، يادگيري موفق به داشتن يك برنامه انفرادي با طراحي خوب بستگي دارد. بررسي هاي متعددي برضرورت وجود ساختار در تعليم و تربيت كودكان مبتلابه اوتيسم تاكيد دارند. وجود ساختار مي تواند هم بررفتار آنها و هم برقدرت يادگيري آنها تاثير مثبتي داشته باشد. احتمال دارد كه كودكان مبتلابه اوتيسم نتوانند در برابر تجربيات فراگيري خود واكنش معناداري نشان دهند. به همين خاطر معلمان بايد در حين درس زماني را در نظر بگيرند تا اين كودكان در مورد آنچه آموخته مي شود و چگونگي ارتباط آن را با آموخته هاي قديمي و جديد تامل و فكر كنند. با توجه به گستره وسيع طيف كودكان مبتلابه اختلالات اوتيسمي بسيار مهم است كه معلمان با علائم اوليه اوتيسم آشنا باشند چرا كه احتمال دارد كودكان بسياري با اشكال خفيف اين اختلال در كلاس هاي درس مدرسه عادي حضور داشته باشند. همچنين معلمان بايد بدانند كه براي به حداكثر رساندن توان آموزشي چنين كودكاني چه روش هايي را به كار بگيرند.
    
    معلمان؛ نگران از دانش آموز اوتيسمي
    تصوير ناموزون مشكلات اين كودكان بيمار مي تواند در نظر معلمان كاملانگران كننده باشد و برخي از آنان را به اين باور برساند كه اين كودكان، تنبل و نافرمان هستند و در نتيجه از اين نكته غافل بمانند كه آنها با مشكلات واقعي دست و پنجه نرم مي كنند. بنابراين تشخيص اين نكته كه شايد آنها براي انطباق با روش تدريس به يك انگيزه و روش متفاوت نيازمندند، اولين گام در تعليم و تربيت آنان است. لازم به ذكر است كه هرگونه تعللي در تشخيص اين بيماري مي تواند به وخيم تر شدن مشكلات كودكان منجر شود. اين نكته به خصوص در مورد دانش آموزاني كه بيماري آنها تشخيص داده نشده و در مدارس معمولي به سطح راهنمايي وارد شده اند و در عين حال، كمك انفرادي چنداني دريافت نكرده اند، بسيار اهميت دارد. در هنگام آموزش كودكان مبتلابه اوتيسم بايد به خاطر داشت كه آنان با يكديگر بسيار متفاوتند و در توان علمي و رفتار خود باهم فرق فاحش دارند. برخي نياز دارند تا از امكانات تخصصي براي بيماران مبتلابه اوتيسم مثل كلاس ها، مراكز و مدارس خاص استفاده كنند و براي برخي ديگر همان موارد آموزشي كه مدارس معمولي ارائه مي دهند، كافي است. چند سال اول مدرسه مي تواند براي بسياري از اين كودكان و خانواده هاي آنان يك كابوس باشد. با بزرگتر شدن كودكان، رفتار آنها اغلب مشكل تر مي شود و اين مي تواند در مدارس ابتدايي مشكلاتي را به بار آورد. برخي از آنان به خصوص آنها كه مشكلات رفتاري بارز دارند مجبورند كه ابتدا در مراكز تخصصي آموزش ببينند، اما به محض كنترل كردن رفتارها مي توان آنها را به مدارس معمولي فرستاد. براي اثربخشي بيشتر يادگيري دانش آموزان اوتيسمي لازم است كه والدين و معلمان رابطه نزديكي با هم داشته باشند. اهميت بسيار دارد كه والدين در هرگونه برنامه اقدام و بخصوص در مراحل اوليه يادگيري درگير شوند. ارائه منظم گزارش و اطلاعات درباره پيشرفت كودك به والدين مي تواند كمك كند. تكاليف مدرسه مي تواند مشكل عمده باشد كه رابطه بين خانه و مدرسه را واجب مي كند. اطلاعات والدين نيز مي تواند براي معلمان بسيار باارزش باشد تا با كمك آنها بتوانند به درستي به نيازهاي دانش آموزان اوتيسمي بپردازند.
    اهميت ايجاد خودباوري در والدين و توانايي آنها براي كمك به كودكان خود را نبايد دست كم گرفت. برنامه هاي بسياري رهنمودهاي لازم را درباره نحوه كمك به والدين به كودكشان دربردارند، اما والدين علاوه بر چنين برنامه اي به زمان، حمايت و تشويق نياز دارند. در شرايط آرماني بايد بين خانه و مدرسه ارتباط و مذاكره مستمر وجود داشته باشد.
    
    كمبودهاي اجتماعي يا مشكلات ارتباطي​
    نكته: اهميت ايجاد خودباوري در والدين و توانايي آنها براي كمك به كودكان خود را نبايد دست كم گرفت، آنها علاوه بر يک برنامه ريزي منسجم به زمان ،​ حمايت و تشويق نياز دارند. در شرايط آرماني بايد بين خانه و مدرسه ارتباط​ مستمر وجود داشته باشد​
    يكي از مهم ترين مشخصات دانش آموزان اوتيسمي كمبودهاي اجتماعي است. اين كودكان در سال هاي قبل از مدرسه حداقل تعامل با والدين خود را دارند، به ديگر كودكان علاقه اي نشان نمي دهند، تماس هاي چشمي نامعمول و حالات چهره محدودي را دارا هستند. احتمال دارد آنها فاقد حس همدلي به نظر آيند و مرتكب گفتار و كرداري شوند كه از نظر اجتماعي نامناسب است. آنان افراد را مانند اشياء تصور مي كنند، از بازي با همسالان خود طفره مي روند و به فعاليت هاي انفرادي مي پردازند. اين ميل به تنها بودن همچنان كه بزرگ مي شوند در آنها ادامه مي يابد.
    از ديگر مشخصات بارز آنان اين است كه وارد گفت وگوي دوسويه نمي شوند. گفتارشان بيشتر تكراري و تك گويي است تا اين كه شكلي از يك ارتباط اجتماعي باشد. احتمال دارد درك آنها بشدت مختل شود و بارها و بارها صداها، كلمات يا عبارات خاصي را تكرار كنند.
    
    توصيه هايي براي بهبود كودكان اوتيسمي
    
    براي بهبود رفتارهاي اجتماعي دانش آموزان اوتيسمي توصيه هاي زير ارائه مي شود:
    
    به آنان بياموزيد كه چگونه با ديگران بازي كنند و بجوشند.
    
    به آنها كمك كنيد تا هيجانات و عواطف خود را بشناسند و بر زبان آورند.
    
    اين كودكان را تشويق به دوستي با همسالان خود بكنيد.
    
    براي افزايش آگاهي اجتماعي آنان، از وسايل كمك آموزشي استفاده كنيد.
    
    ـ همچنين براي افزايش مهارت هاي گفتاري آنان
    
    عبارات مناسبي را براي شروع گفت وگو به كودكان بياموزيد.
    
    براي آسان تر شدن گفت وگو، فنون نمايش و گفتار را به آنها بياموزيد.
    
    به آنها بياموزيد كه چگونه براي تاكيد بر كلمات اصلي از زير و بم صدا، آهنگ كلام و تكيه بر كلمات استفاده كنند.
    
    آنها را تشويق كنيد كه در حضور ديگران بيشتر فكر كنند تا افكار خود را بيان كنند.
    
    از شرايط اضطراب زا كه احتمال دارد مانع گفتار آنها شود، بكاهيد.
    
    مهم ترين برنامه آموزشي را انتخاب كنيد
    مي توان گفت هيچ برنامه آموزشي وجود ندارد كه براي همه كودكان اوتيستيك مفيد باشد. براي كودك شما نيز برنامه اي مفيد است كه با علايق و توانايي هاي او مطابقت داشته باشد. به هر حال بايد در نظر داشت كه هميشه شرايط كاملاايده آل نيست و يافتن بهترين درمان نيز با محدوديت هايي چون عدم دسترسي به مدارسي كه در اين زمينه برنامه ريزي داشته باشد يا داراي درمانگر باشد، عدم تطابق برنامه مورد استفاده در مدرسه با نيازهاي فرزند شما و دور بودن مدرسه و هزينه هاي آن مواجه است. خانواده ها مي توانند با انجام يكسري بررسي ها بهترين برنامه ممكن را انتخاب نمايند. قبل از گرفتن تصميم نهايي بايد خانواده نيازهاي كودك، توانايي ها و علايق وي را ارزيابي نمايد. همچنين بايد در مورد مكان مدرسه و برنامه هاي آن تحقيقات لازم را به عمل آورند.
    افراد اوتيستيك نيز مانند ساير انسان ها هستند. آنها نيز نقاط ضعف و قوت، احساس و نيازهايي دارند، تنها تفاوت افراد اوتيستيك با سايرين اين است كه اين افراد ناتواني هايي را در مجموع دارند كه شايد هر كدام از اين ناتواني ها را جدا جدا در ساير افراد بتوانيد ببينيد. بعضي از كودكان اوتيستيك حتي از نظر درجه هوشي از افراد معمولي دارند، بعضي از كودكان اوتيسمي حتي از نظر درجه هوشي از افراد معمولي بالاترند و بعضي ها نيز پايين تر. براي كمك به اين افراد نياز است كه مربيان و درمانگران مطالعات كافي و مناسب را داشته باشند تا بتوانند هر چه موثرتر و مناسب تر با اين بيماران كار كنند. بعضي از كودكان اوتيستيك نياز دارند تا بيشتر در زمينه رفتارهاي اجتماعي با آنها كار شود. بعضي نيازمند تصحيح رفتارهاي تهاجمي و خودآزاري هستند.
    در حقيقت تقريبا هيچ برنامه اي به تنهايي وجود ندارد كه بتوان گفت در برگيرنده همه اين نيازها در كودكان اوتيستيك باشد. پس لازم است​ از برنامه هايي استفاده شود كه در برگيرنده بيشترين نيازهاي كودك شماست. توجه به اين نكته نيز لازم است كه تمامي متخصصان در امر اوتيسم معتقدند كه تشخيص زودهنگام و شروع درمان در سنين كم بهترين نتايج را در برخواهد داشت.
    اگر كودك هر چه زودتر در برنامه درماني قرار گيرد زودتر هم به سطح رفتارهاي عادي خواهد رسيد. همچنين افراد متخصصي كه سال ها روي كودكان اوتيستيك كار كرده اند معتقدند كه هر چه برنامه درماني منظم تر و داراي ساختار دقيق تري باشد، مي توان نتايج بهتري را به دست آورد. گاهي يك برنامه از متعلقات زياد براي كمك به فرد اوتيستيك برخوردار است.
    براي مثال برنامه درماني يك كودك مي تواند شامل گفتاردرماني، رشد و بهبود رفتارهاي اجتماعي و دارودرماني باشد و برنامه درماني كودك ديگر از رشد و بهبود رفتارهاي اجتماعي، بهبود مجموعه حواس پنجگانه و تغييرات رژيم غذايي تشكيل شده باشد.
    
    كودكان اوتيسمي را چگونه آموزش بدهيم؟
    
    به گفته متخصصان روان درماني كودك، يك برنامه تحصيلي موثر براي دانش آموزان اوتيسمي بايد مشخصات زير را دارا باشد:
    
    ـ مداخله زودهنگام در رفتار كودك را تشويق كند.
    
    ـ سازمان يافته و برنامه ريزي شده باشد.
    
    ـ برنامه آن قابليت پيش بيني داشته و معلمان و درمانگران آن ثابت باشند.
    
    ـ برنامه هاي درماني تخصصي و درمانگران كارآمد داشته باشد (گفتاردرماني، فيزيوتراپي، كاردرماني و ...)
    
    ـ هر معلم مسووليت تعداد كمي دانش آموز را به عهده بگيرد.
    
    ـ آموزش هر وظيفه به چند مرحله ساده تقسيم شود.
    
    ـ معلمان و درمانگران براي جلب توجه، بسته به علايق كودك از پاداش هاي مختلفي استفاده كنند.
    
    ـ براي تكرار رفتارهاي مناسب از تقويت كننده هاي مثبت و پاداش استفاده شود.
    
    ـ خانواده ها تشويق شوند كه درمان را در خانه ادامه دهند.
    
    هر چه كودكان اوتيسمي زودتر تحت آموزش خاص قرار گيرند، سريع تر به سطح رفتار عادي مي رسند و هر چه ساختار برنامه درماني منظم تر باشد، بهبودي زودتر حاصل مي شود.


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات ، 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)
برچسب‌ها: اختلال اوتيسم چیست

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۴ | 12:0 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

چگونه با فرزند خود برخورد کنیم

فریاد کشیدن

مشکل از نوع تفکر ما سرچشمه می‌گیرد. با فریاد کشیدن، در واقع کودکان‌ پی به قدرت خود می‌برند و فکر می‌کنند که آرامش بزرگ‌ترها در دست آنهاست و این احساس نیاز را نشان می‌دهد. وقتی به فرزند خود می‌گویید: من نیاز دارم که با برادرت دعوا نکنی و یا لازم است که به پدرت احترام بگذاری، در حقیقت به او می‌گوئید که من نیاز دارم این کار را انجام دهی تا به آرامش برسم. زمانی که از فرزندان‌ درخواستی دارید، نسبت به آنها آسیب‌پذیر می‌شوید؛ زیرا ممکن است آنها خواسته شما را برآورده نکنند و قطعاً همیشه همه بچه‌ها، خواسته‌های والدین خود را برآورده نمی‌کنند و همین جاست که احساس ضعف و ناتوانی می‌کنید؛ زیرا دو دستی قدرت را در اختیار کودک خود قرار داده‌اید. دچار اضطراب می‌شوید و کنترل فرزندتان از دست‌تان خارج می‌شود و سعی می‌کنید دوباره کنترل او را در دست بگیرید و همین طور که اضطراب شما افزایش می‌یابد، به آن واکنش نشان می‌دهید و این واکنش به شکل فریاد و جیغ و انتقاد و سرزنش کودک ظاهر می‌شود. شما سعی می‌کنید او را کنترل کنید و او نیز به این امر واکنش نشان می‌دهد و با شما مقابله می‌کند. در این لحظه عصبانیت شما به اوج می‌رسد و با اینکه سعی می‌کنید آن را کنترل کنید، ولی نمی‌توانید و این امر به سادگی به یک تنش دو جانبه تبدیل می‌شود. خیلی سریع تمامی افراد خانواده دچار اضطراب شده و مبارزه بر سر قدرت آغاز می‌شود و به نظر می‌رسد که هرگز این دعوا به پایان نمی‌رسد. به همین دلیل است که یادگیری مهارت‌های حفظ آرامش از ضروریات است.

آیا در برابر موفقیت فرزندتان احساس مسئولیت می‌کنید؟

وقتی که شما خودتان را مسئول چگونگی رشد کودک می‌دانید، فشار زیادی به فکر و روان‌تان وارد می‌شود، احساسمسئولیت در برابر رفتارهای کودک موجب اضطراب شده و هر نوع بدرفتاری از طرف کودک، شما را عصبی خواهد کرد.

توقف اضطراب و حفظ آرامش

هدف شماره یک: حفظ آرامش؛ تمامی ما در دوره‌ای از زندگی و کار خود حتماً یک رئیس یا مدیر داشته‌ایم و گاهی آنقدر از دست رئیس خود عصبانی بوده‌ایم که دل‌مان می‌خواسته سر او فریاد بکشیم؛ ولی آرامش خود را حفظ کرده‌ایم و به خود اجازه این کار را نداده‌ایم. این اولین و مهم‌ترین گام است. به خودتان یادآوری کنید که موظفید آرامش خود را حفظ کنید و اجازه ندارید عصبانی شوید.

واکنش رفتار شما با کودک

با کودک‌تان مقابله به مثل نکنید و رفتارتان درست مانند او نباشد. هنگامی که واکنش شما به رفتار کودک درست مثل خود اوست، در واقع طبق خواسته کودک تان رفتار کرده‌ و روش او را انتخاب کرده اید. شما باید نوع رفتار و واکنش‌ تان را خودتان انتخاب و بتوانید آن را کنترل کنید.

رفتار فرزندان

مهم نیست که فرزند شما چگونه رفتار می‌کند، همیشه سعی کنید به عنوان یک پدر و مادر بهترین روش رفتاری را انتخاب کنید، فرزند شما واکنش شما را کنترل نمی‌کند؛ اما اگر گاهی اوقات مراقب نباشید، این اتفاق خواهد افتاد. به خود یادآوری کنید که هیچ‌کس نمی‌تواند مرا کنترل کند؛ بجز خود من.

روی رفتارتان متمرکز شوید

روی خودتان تمرکز کنید؛ به جای اینکه روی نوع رفتار کودک‌تان متمرکز شوید، روی رفتار خودتان تمرکز کنید؛ به این ترتیب می‌توانید روی احساسات خود بیشتر مدیریت داشته باشید. وقتی روی خودتان و اهداف زندگی‌تان متمرکز شوید، نفوذ‌تان به کودک بیشتر خواهد شد و ارتباط‌تان با او بهبود خواهد یافت.

احساساتی عمل نکنید

از روی عقل خود تصمیم بگیرید و به احساسات زودگذر توجهی نداشته باشید. قبل از هر واکنشی آرامش خود را حفظ کرده، کمی منطقی و عقلانی فکر کنید و سپس تصمیم بگیرید. اجازه دهید احساس نقش اطلاع‌رسانی داشته باشد. ولی به آنها اجازه ندهید فرمان زندگی شما را در دست بگیرند. بهترین نوع تصمیم‌گیری، تصمیم منطقی و عاقلانه‌ و به دور از احساسات است.

روش حل مسائل و مشکلات

بیشتر پدر و مادرها در مورد آنچه که در برابر آن مسئولند و آنچه که هیچ مسئولیتی در برابر آن ندارند، سردر گم هستند و درک درستی از آن ندارند. برخی از کارها به دامنه وظایف شما محدود نمی‌شود؛ مثلاً انجام تکالیف مدرسه! این جزء وظایف کودک است و شما در برابر انجام دادن و یا ندادن آن مسئولیتی ندارید. اگر همیشه به فکر رفتارها و کارهای کودک باشید، دچار استرس می‌شوید. کودک را متوجه کنید که شما می‌توانید روش حل مشکل و مسائل مربوط به او را آموزش دهید، ولی وظیفه ندارید مشکل را حل و رفع کنید. به جای اینکه برای کودک ماهی بگیرید، به او ماهیگیری یاد دهید. اگر همیشه به دنبال رفع نگرانی‌های او باشید، او هیچ گاه معنای مسئولیت را درک نخواهد کرد و شما روز به روز آشفته‌تر و وظایف‌تان بیشتر و بیشتر می‌شود.

گوش کنید

شما مسئول گوش دادن کودک به حرف‌های‌تان نیستید و تنها مسئول هستید که در برابر رفتار او واکنش مناسب نشان دهید. اگر قرار بود هر کس و تنها یک نفر مسئول رفتار دیگری باشد، جهان چه شکلی می‌‌شد؟

به جای اینکه خودتان را مسئول رفتار فرزندتان بدانید سعی کنید با انتخاب روش مناسب، نوع رفتار او را تغییر دهید و پیامد‌های رفتارش را به او یادآوری کنید. با این کار در درازمدت کنترل رفتار کودک‌تان را در دست خواهید گرفت.

از خود بپرسید که چه روش‌هایی به آرامش من کمک می‌کند؟ برخی افراد با سکوت و حرف نزدن به آرامش می‌رسند و عده‌ای با یک نفس عمیق و برخی هم با انرژی مثبت و تلقین جملات مثبت به خود. به خاطر داشته باشید که هیچ‌گاه نباید هنگام عصبانیت از خود عکس‌العمل زشتی نشان دهید. کمی در اتاق قدم بزنید و یا به حمام بروید تا کمی آرام‌تر شوید و یا دست‌کم آن موقعیت و مکان را ترک کنید.

فکر کنید و تصمیم بگیرید

یک نفس عمیق بکشید و یک لحظه به کاری که تصمیم به انجام آن دارید، فکر کنید یک تفاوت بزرگ میان پاسخ درست و واکنش سریع وجود دارد. حتماً قبل از اینکه در برابر رفتار کودک‌تان واکنش نشان دهید، یک نفس عمیق بکشید.

این کار علاوه بر اینکه موجب آرامش شما می‌شود، فرصتی فراهم خواهد کرد تا بتوانید فکر کنید. وقتی سعی می‌کنید فرزندتان را مجبور کنید به خواسته شما عمل کند، در حقیقت سعی می‌کنید او را کنترل کنید، به این موضوع نیز توجه داشته باشید که ممکن است او روز سختی را طی کرده باشد و با فشارهایی که از طرف شما به او اعمال می‌شود، روز او سخت‌تر و فشار عصبی روی او بیشتر شود و ممکن است رفتار بدی از خود نشان دهد.

جملات زیر را به خاطر بسپارید

«آرام باش و نفس عمیق بکش»، «اصلاً موضوع مهمی نیست»، «صبر کن»، «کمی فکر کن» و … هر جمله‌ای را که به آرام کردن شما بیشتر کمک می‌کند، در اولویت قرار دهید.

حتی می‌توانید به یک مکان زیبا فکر کنید و با تصور کردن آن در ذهن‌تان به آرامش برسید.

سعی کنید برای خودتان یک تصویر ذهنی بسازید. با تکرار این تمرین، هنگام عصبانیت، آن تصویر ناخودآگاه در ذهن شما نقش می‌بندد و احساس آرامش می‌کنید.

به خودتان فرصت دهید

حتماً لازم نیست بلافاصله بعد از اینکه کودک‌تان با زانو به پای شما کوبید، شما از خود عکس‌العمل نشان دهید، حتی اگر خیلی عصبانی هستید، کمی صبر کنید. همیشه یک پاسخ منطقی در پی تفکر و هدف و زمان، ارائه می‌شود. هدف شما حل مشکل و تغییر نوع رفتار کودک است، نه انتقام و مبارزه با او. فکر کنید که در این لحظه با نشان دادن چه نوع رفتاری می‌توانید به کودک خود کمک کنید. به خاطر داشته باشید که این واکنش در واقع به آرامش و مدیریتاحساسات شما کمک خواهد کرد و تغییر نوع رفتار کودکی که از همان ابتدا به اشتباه تربیت شده، کمی زمان‌بر و مشکل است. پدر و مادر همانند رهبر یک سازمان هستند و هر چقدر مدیر یک سازمان محترمانه و منصفانه رفتار کند، در کارش موفق تر خواهد بود. مثل یک پدر و مادر مسئول عمل کرده و به پیامد آنچه انجام می‌دهید، فکر کنید. به طبیعت کودک خود توجه داشته باشید، هیچ‌گاه نمی‌توان یک گورخر را به یک پلنگ تغییر داد! می‌توانید به کودک خود کمک کنید تا مهارت‌هایش رشد کند، اما نمی‌توانید شخصیت او را ناگهانی دگرگون و مثلاً یک فرد درون‌گرا را به یک انسان شلوغ و شوخ تبدیل کنید. توقعات منطقی و بجا داشته باشید و بدانید که با آرامش خود می‌توانید او را به سوی رفتار بهتر هدایت کنید و وقتی که شما پدر یا مادر آرامی هستید، به ناگاه کل سیستم خانواده شما تغییر خواهد کرد. به این موضوع دقت کنید که یک کارمند ممکن است نتواند با یک رئیس خاص کار کند، ولی با فرد دیگری، فوق‌العاده باشد و بسیار هم موفق عمل کند؛ پس این موضوع به نوع رفتار رئیس اداره بستگی دارد. همین مسأله در مورد نوع برخورد و رابطه والدین با فرزندان نیز صدق می‌کند. فقط کافی است برای اصلاح رفتار کودک، ابتدا خودتان را اصلاح کنید.

منبع:نورپرتال


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات
برچسب‌ها: چگونه با فرزند خود برخورد کنیم

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۴ | 11:55 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

تکنیک‌هایی ساده اما کارساز برای تقویت حافظه

تکنیک‌هایی ساده اما کارساز برای تقویت حافظه

اگر حافظه‌تان ضعیف است، اگر قرار ملاقات‌هایتان را فراموش می‌کنید، اگر هر چه درس می‌خوانید در حافظه‌تان نمی‌ماند، خواندن مطالب این ایمیل را از دست ندهید. دکتر سیدا در مقاله ‌خود به نکاتی اشاره کرده است که می‌تواند حافظه را تقویت بخشد و ما را در انجام کارها یاری کند. وی در مقاله خود به تکنیک‌هایی اشاره کرده است که به شما کمک می‌کند حافظه‌تان تقویت شود.



اعتماد به حافظه

یکی از موارد خیلی مهم برای تقویت حافظه، اعتماد به حافظه است. روانشناسان حافظه را به یک شبکه یا توری تشبیه کرده‌اند؛ به هر میزان نسبت به توانایی حافظه تردید کنید، سوراخ‌های این شبکه بازتر می‌شود و نمی‌توانند مطالب را خوب نگه دارند.

ولی اگر به حافظه‌تان اطمینان داشته باشید، سوراخ‌های شبکه بسته می‌شوند و مطالب را بهتر نگه می‌دارند پس به توانایی مغز و قوی بودن حافظه‌تان اطمینان کنید تا حافظه نیز به شما کمک کند؛ هیچ وقت به قدرت حافظه خود شک نکنید، اشخاصی که جملاتی از قبیل "حافظه‌ام ضعیف شده، سنم بالا رفته و دچار فراموشی شده‌ام، مطالب را خوب نمی‌توانم به خاطر بسپارم، زود فراموش می‌کنم" را مرتب تکرار می‌کنند به شدت به قدرت حافظه خود لطمه وارد می‌سازند.

چرا که با گفتن این جملات به خودشان تلقین می‌کنند که حافظه‌شان ضعیف شده است. اکنون یکی از برنامه‌های هفته آینده یا فردا را بدون یادداشت کردن به خاطر بسپارید و تنها بر اساس اعتماد به حافظه خودتان عمل کنید.

به کار انداختن حافظه

کسانی که از ذهن و حافظه خود به طور منظم و مستمر استفاده می‌کنند، کمتر از دیگران در معرض فرسایش و ضعف حافظه قرار می‌گیرند همان گونه که اگر اعضای بدن انسان، جنب و جوش و فعالیت نداشته باشند دچار سستی و تنبلی می‌شوند، حافظه هم اگر مورد استفاده قرار نگیرد ضعیف می‌شود. استادانی که پژوهش و مطالعه را کنار نگذاشته‌اند نسبت به استادانی که دست از تحقیق برداشته‌اند از حافظه بهتری برخوردارند.

دلیل عمده این اتفاقات این است که در اشخاص مسن با وجود اینکه برخی رشته‌های عصبی به سبب افزایش سن از دست می‌روند اما بر اثر کار مداوم و مستمر و استفاده از مغز، ممکن است تا میزان 25 درصد از رشته‌های عصبی یک فرد 50 ساله بیشتر باشد.

بنابراین راکد گذاشتن و به کار نگرفتن حافظه، آن را از حالت پویایی بازداشته و حالت رکود و خمودگی ایجاد می‌شود و فرد احساس می‌کند که حافظه‌اش ضعیف شده است.

بررسی و مرور کارهای روزانه

هر شب موقع خواب، یا هر موقعی از روز که فرصتی پیدا می‌کنید کارهای روزانه را به طور منظم و تا حد ممکن به صورت جزیی به خود یادآوری کنید و یا بر روی کاغذ بنویسید؛ این تمرین مغزتان را وادار به فعالیت می‌کند و در نهایت باعث تقویت حافظه می‌شود.

علاوه بر این، یک بار هم کارهای مثبت و مؤثری که انجام داده‌اید و یا اوقاتی را که بیهوده تلف کرده‌اید، یادآوری کنید و اگر برنامه نامنظمی داشته‌اید، در روزهای آینده آن را تکرار نکنید. در واقع مرور کارهای روزانه علاوه بر تقویت حافظه، روند پیشرفت زندگی شما را ترسیم می‌کند و نقاط ضعف و قوت شما را گوشزد می‌نماید.

تمرکز

تمرکز یعنی دقت روی یک موضوع مشخص، بی‌ آنکه افکار دیگری ذهن را به خود مشغول کند؛ تمرکز یعنی یک بعدی فکر کردن و افکار بیهوده و اضافی را کنار گذاشتن، یعنی تمام حواسمان به کاری که انجام می‌دهیم باشد. همزمان با کنترل ذهن، حافظه خود را نیز تقویت خواهید کرد.

تمرکز در هنگام یادگیری و به خاطر سپاری، مدت زمان و دفعات لازم برای تکرارِ موضوعِ موردِ یادگیری را کاهش می‌دهد.

فاصله بین یادگیری

یکی از علت‌های مهم خستگی مغز، طولانی بودن مطالعه است. بین یادگیری فاصله بیندازید. پس از یادگیری یک مطلب چند دقیقه صبر کنید تا مطلب در مغز جا بیفتد، بعد مطالعه را ادامه دهید. در کل روش "هر نیم ساعت مطالعه، پنج دقیقه استراحت" را فراموش نکنید.

فهمیدن

معده برای هضم و جذب است. یک لقمه برای معده زحمت زیادی ندارد اما اگر چند لقمه را یک دفعه با هم در دهان بگذاریم نمی‌توانیم خوب بجویم، خوب ببلعیم و خوب هضم کنیم. کار مغز نیز شبیه کار معده است مطالب را خوب بخوانید و تجزیه و تحلیل کنید آنگاه به خاطر بسپارید؛ از حفظ کردن بدون درک معنی خودداری کنید.

سیستم لایه لایه برای یادگیری اشعار

شعرهایی را که دوست دارید بخوانید و با استفاده از سیستم لایه لایه به خاطر بسپارید. با این روش حافظه خود را تقویت کنید هر بیت را که یاد گرفتید برگردید و از اولین بیت تا جایی که یاد گرفته‌اید مجدد از حفظ بخوانید و به آن بیت بعد را اضافه کنید و همین طور وقتی بیت جدید را یاد گرفتید به بیت اول برگشته و تا آخر همین طور ادامه دهید.

تنفس عمیق

یکی از روش‌های مهم برای تقویت حافظه تنفس عمیق است؛ با کمک تنفس عمیق می‌توانید به اندازه کافی اکسیژن به سلول‌های مغز برسانید. مناسب‌ترین شیوه برای تنفس روش 2-4-1 است. یعنی یک شماره دم، چهار شماره حبس تنفس و دو شماره بازدم، اگر تنفس عمیق در کنار طبیعت یا هوای آزاد صورت بگیرد بسیار بهتر از تنفس در هوای بسته است. این نکته را در نظر داشته باشید که یکی از علل کم کاری و ضعف حافظه نرسیدن اکسیژن خون به مغز است بنابراین در هنگام مطالعه فضای اتاق باید اکسیژن لازم را داشته باشد.


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات ، 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)
برچسب‌ها: تکنیک‌هایی ساده اما کارساز برای تقویت حافظه

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۰۴ | 11:1 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

مشق سنگین شب

مشق سنگین شب

در بین ۵۰ کشور جهان، معلمان سه کشور ایران، تایلند و یونان بیشترین تکالیف خانگی را به دانش آموزان می دهند. در مقابل، دانش آموزان سه کشور ژاپن، چک و دانمارک کمترین میزان تکلیف خانگی را دارند. این یافته ها برآمده از یک پژوهش در دانشگاه پنسیلوانیاست. عنوان تکلیف خانگی دانش آموزان پدیده جدیدی نیست. مسئله ای است که از دیرباز برای دانش آموزان، معلمان و اولیا در بسیاری از کشورهای جهان مطرح بوده است.
چگونگی تکلیف شب در ایران، از جمله مسائل آموزشی است که به علت درگیری والدین، دانش آموزان و معلمان، دارای اهمیت و حساسیت ویژه ای است. به طوری که عدم انجام تکالیف دانش آموزان مشکلات عمده ای برای آموزگاران دوره ابتدایی فراهم ساخته. براساس نظریات کارشناسان، تکالیفی که معمولاً برای دانش آموزان تعیین می شود، اغلب دارای ساختار حل تمرین و رونویسی و حفظ کردن است که هر دانش آموز با انگیزه متفاوت به انجام آن می پردازد. برخی صرفاً برای این که مورد تحسین دیگران بویژه والدین خود قرار گیرند، می کوشند تا هر کار طاقت فرسایی را تا حد امکان به خوبی انجام داده و خود را کوشا و مسئولیت پذیر نشان دهند. گروهی هیچ انگیزه ای برای انجام تکالیف ندارند و معمولاً از این کار شانه خالی می کنند و یا در اثر فشار والدین و مدرسه به طور ناقص و سرسری تکالیف خود را انجام می دهند. عده ای از دانش آموزان با دقت و علاقه بسیار، انجام تکلیف خود را شروع می کنند ولی با دلزدگی ناشی از عوامل مختلف، در به پایان رساندن آن به هر بهانه ای سرباز می زنند و برخی نیز با اعطای جایزه و سایر امتیازات، تن به این کار می سپارند. بهترین مورد برای داوری در مورد حجم زیاد تکالیف، خود دانش آموزان هستند. شرایطی که دانش آموزان در آن شرایط به انجام تکلیف می پردازند، نگرش آنان در مورد تکلیف شب، تأثیر تکلیف شب بر پیشرفت تحصیلی آنان از نگاه خودشان و مقایسه نظریات دانش آموز دختر و پسر؛ اهداف پژوهشی بودند که در مورد نگرش و انگیزه های دانش آموزان در مورد تکالیف شب انجام شد.
از میان ۲۳۸ دانش آموز پسر و ۳۱۵ دانش آموز دختر در ۱۵ سؤال باز و بسته استفاده شده که در آن حدود ساختار تکالیف دانش آموزان، شرایط فیزیکی انجام تکالیف، شرایط روحی، روانی و اجتماعی انجام تکالیف و پیامدهای عدم انجام تکالیف برای دانش آموزان مورد نظر بوده است. نظریات دانش آموزان نشان داد تکلیف شب، ترکیب اضافی است که دو توهم را برای دانش آموزان به وجود آورده است.

 

        اول آنکه این کار باید شب صورت گیرد. دوم، این کار شاق و طاقت فرسایی است که باید به اجبار انجام شود. معمولاً دانش آموزان در اوج خستگی، باعث بی دقتی در انجام تکالیف می شوند. بیشتر دانش آموزان از حجم زیاد تکالیف در دروس مختلف و یکنواختی آنها شکایت داشتند و بویژه تکالیف محوله برای روزهای تعطیل را طاقت فرسا ذکر می کرده اند. به طوری که گفته اند حتی برای رسیدگی به نظافت شخصی در پایان هفته نیز وقت کم می آورند. آنها انجام این تکالیف توسط معلمانشان را بعید تصور کرده اند. نگرانی از تنبیه و سرزنش در حضور جمع به دلیل انجام ندادن تکالیف، از عواملی است که دانش آموزان را دچار پریشانی و اضطراب می کند. ترس از واکنش های غیراصولی معلمان و اولیا که آمیخته با تهدید و تحقیر است، در لابه لای نوشته های دانش آموزان، بیشتر از هر مطلب دیگری نمایان است. آنها معتقدند که باید با دانش آموز به صورت انفرادی صحبت شود. آنها تمایل دارند که این فرصت به آنان داده شود تا در مورد مشکلاتشان توضیح دهند. برخی دانش آموزان به نوع تکلیف خود اعتراض داشتند و رونویسی از دروس تاریخ و مدنی را کاری بیهوده تلقی کرده اند و انجام این نوع تکالیف را با تشبیهی مثل «کوه کندن» بشدت خسته کننده دانسته اند و تکالیفی را که باعث برانگیختگی، خلاقیت و کنجکاوی می شود، پیشنهاد کرده اند. گروهی از دانش آموزان، به مبهم بودن تکالیف تعیین شده اشاره کرده اند و خواستار توضیح بیشتری از طرف معلم هستند و اظهار کرده اند که تکالیف در دقیقه های پایانی زنگ آخر تعیین می شود که گاهی با سروصدا و تعطیلی مدارس همراه شده و نحوه و چگونگی آن روشن نمی شود. شیوه بازبینی تکالیف، خود موجب عدم توجه دانش آموزان به ارزش این فعالیت شده زیرا برخی از دانش آموزان، معتقدند که به تکالیفشان درست رسیدگی نمی شود. آنها توجه و نظارت هرچه بیشتر معلم را خواستار شده اند. عده ای عدم وجود شرایط مناسب در منزل را دلیل انجام ندادن تکالیف خود ذکر کرده اند. ۹۸درصد آنان مایلند هنگام انجام تکالیف در منزل، از طرف خانواده محیط آرام و مناسبی فراهم شود و نظارت و راهنمایی اولیا را نیز خواستار شده اند.
مطالعه نظریات دانش آموزان نشان می دهند با این که تکالیف داده شده به حد کافی آنان را درگیر مسائل آموزشی و درسی با شرایط کلاس نمی کند، ولی تعداد زیادی اعتقاد دارند که انجام تکلیف در خانه، تأثیر مثبتی در پیشرفت تحصیلی آنان دارد. تعیین تکلیف شب برای دانش آموزان و میزان و نحوه انجام آن، از جمله مباحث سنتی آموزش و پرورش است و آنچه در این پژوهش به آن پرداخته شده، تنها بخش بسیار کوچکی از واقعیات است. خدابنده در همین مورد می گوید:

 آیا برای همه درس ها یک روش را باید به کار گرفت و یک فرمول را به ذهن سپرد. آیا برای تاریخ وجود تکلیف ضروری است. حفظ طوطی وار بعد از مدتی فراموش می شود. یکی از ویژگی های معلمان خلاق برای هر درس این است که روش های گوناگون را در نظر می گیرند، همه فراگیران با یک روش یاد نمی گیرند. فردی قوه شنیداری قوی تری دارد و کس دیگری از طریق تمرین کردن، نتیجه بهتری می گیرد. با توجه به تفاوت های فردی و فرهنگی- اجتماعی نمی توان گفت یک روش کاملاً درست است. بنا بر این باید ویژگی های یک تکلیف خوب را دانست. تکلیف می تواند در مدرسه انجام شود و فعالیت هایی که در مورد یک مدرسه اتفاق می افتد ممکن است جای دیگر متفاوت باشد.درنتیجه باید بسته به شرایط فرهنگی و اجتماعی خانواده تکلیف داده شود. به زبانی دیگر ما نیازمند ساختارشکنی و ابداع روش های نو هستیم. ارتقای حرفه ای معلمان و اصلاح نگرش مدیران، زمینه مناسبی برای رشد دانش آموزان فراهم می کند. در جهانی که هر هفت روز در آن علم بشر دو برابر می شود ما نیازمند تغییر هستیم. البته از سویی نباید تغییرات مثبت و رو به رشد هم در مدرسه هم نگرش معلمان را نادیده بگیریم و در مقابل باید دید چقدر از آموزش و پرورش حمایت شده است. این در حالی است که تغییر نگرش صرفاً با بخشنامه به وجود نمی آید. آیا شرایط مطلوب برای یادگیری هست همه به یک سمت می نشینند یا دایره ای و U شکل می نشینند آیا تعداد معلمان متناسب تعداد دانش آموزان است
چه بسا، هیچ یک از این دانش آموزان، انگیزه مطلوبی برای انجام تکالیف ندارند، زیرا پژوهش ها نشان می دهند بهترین انگیزه، یک انگیزه درونی و میل به یادگیری است. دانش آموزی که به این مرحله برسد، از یادگیری بیشتر احساس لذت می کند و برای جلوگیری از فراموشی و دریافت حدود آگاهی و ناآگاهی های خویش به خودارزیابی می پردازد و چنان که براساس یافته های همان پژوهش در دانشگاه پنسیلوانیا، تکالیف زیاد خانگی، یادگیری دانش آموزان را چندان افزایش نمی دهند. بلکه باید معلمان را آموزش داد تا کیفیت تکالیف خانگی را افزایش دهند نه کمیت آنها را.
در این میان مسائل ریشه ای تری نیز وجود دارد. در حقیقت، حجم زیاد تکالیف در مدارس، خود بازتاب مسئله فراگیری چون نمره محوری در آموزش و پرورش است. هنگامی که نمره محوری، مدرک یا صرفاً ورود به دانشگاه هدف اصلی است، نحوه تدریس نیز نتیجه محور می شود. در اینجا مهم این نیست که دانش آموز چقدر مهارت دارد، بلکه مهم این است که چه نمره ای گرفته پس باید به سمت حفظیات و تکالیف خاص یا به سمت تست زنی برود. این نگاه سطحی شده یا نگاه تجاری موجب می شود کلاس های تست حتی از سطوح پایین تر شروع شود که همین آموزش و پرورش را با چالش های جدی روبه رو کرده. اینجاست که یادگیری یا آمادگی برای بهتر زیستن دیگر وجود خارجی ندارد. بخشی از شهریه را از خانواده می گیرند بنابراین باید نیازهای خانواده را در نظر بگیرند و در عوض مسئولیت های اصلی خود را فراموش می کنند. نتیجه محور بودن و گذشتن از آزمون های این چنینی جای آمادگی فرد برای ورود به اجتماع را می گیرد. در اینجا دیگر هدف از آموزش کسب مهارت های زندگی نیست. مسئله دیگری که وجود دارد به سطح مطالبات و خواست های غیر واقعی والدین بر می گردد. نبود تکلیف یا حتی حجم کم آن برای آنها نگران کننده می نماید. این قضیه در مدارس غیر دولتی به نوعی تشدید می شود حجم سنگین تکالیف، کلاس های مکرر و متعدد و آموزش های خانگی و خارج از نرم والدین در خانه و تأکید و پافشاری آنها بر دروس، به نوعی دانش آموز را دچار بمباران درسی می کند. چه بسا که یکی از علل بی انگیزگی دانش آموزان، نسبت به درس و مدرسه، بازخورد افراطی چنین رفتارهایی است. با این حال همچنان که وحید خدابنده می گوید: ما می توانیم به تکالیف جهت دهیم به شکلی که آنها را خوشایند سازیم. دانش آموز می تواند برای دوستان و خویشان نامه بنویسد. یادداشت کردن پیام ها و معلومات و مهارت هایی که در مدرسه مد نظر است. خاطره نویسی در بعضی کشورها خیلی مورد توجه است. این که در پایان هفته به جای تکلیف و کار در مورد تعطیلات بنویسند.

خاطره نوعی واقعه نویسی است و بچه های دیگر هم یاد می گیرند. برخی روانشناسان اجتماعی معتقدند ۸۰ درصد یادگیری ها از طریق مشاهده است. چیزهای خوبی که در جامعه می بینند یا در روزنامه می خوانند یا نکته برجسته ای که در زندگی به آن بر می خورند را بنویسند و در کلاس ارائه کنند یادگیری تنها منوط به کتاب های درسی نیست. می توان منابع دیگر یادگیری را در خارج از مدرسه ایجاد کرد. از سویی معلم باید هدف و چرایی انجام تکالیف را برای فراگیران به روشنی بیان کند. شرایط مطلوب برای انجام یک تکلیف و این که آیا دانش آموز شرایط این کار را دارد، در نظر گرفته شود. شرایط مالی و فیزیکی و میزان تحصیلات والدین مؤثر است. گاهی والدین بیش از حد وارد جریان یادگیری می شوند تا آن که نقش راهنمایی و نظارتی و حمایتی داشته باشند. والدین نباید سعی کنند پاسخ سؤالات را به بچه ها آموزش دهند، تنها راهنمایی در مورد راه های کسب درست منابع صدق می کند. از سویی در تکلیف دادن، هویت موفق را ایجاد کنیم نه این که هویت شکست را آموزش دهیم. اگر تکالیف سنگین باشد به احتمال زیاد در انجام تکلیف، شکست می خورد و یک هویت ناموفق شکل می گیرد. هرگونه نقش والدین، غیر از نقش حمایتی باعث آسیب می شود. حتی بخشی از عدم توفیق والدین هستند. آنقدر فشار به بچه ها می آوریم که لذت درست خواندن را از بچه ها می گیریم و به جای لذت، احساس تنفر در آنها ایجاد می شود. درس خواندن باید به عنوان یک فعالیت لذت بخش معرفی شود نه به عنوان تنبیه کردن. اجازه دهیم بچه ها مسئولیت رفتارهایشان را بشناسند. کمک، تنها در حد سؤال، ابهام یا نیاز است اما انجام دادن آن به عهده خود بچه ها است.

بدترین والدین، والدینی هستند که جواب سؤالات را می دهند. از سویی والدین و معلمان باید بدانند که بازی نقش مهمی در یادگیری برای بچه ها دارد، حتی مهارت های درسی را هم تقویت می کند.بررسی حجم زیاد تکالیف می تواند به این چکیده نهایی پایان یابد که تکلیف باید در سه بخش اهداف، انواع و استراتژی تکلیف تنظیم شود. معلمان باید تکلیف را مطابق توانایی ها و علایق هر یک از دانش آموزان تعیین کنند. حتی به جای عنوان تکلیف شب مناسب تر است از ترکیب تمرین روزانه استفاده شود که در تمام اوقات، هر زمانی که فرصت مناسب فراهم آید، باید به انجام آن اقدام شود.‎


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات
برچسب‌ها: مشق سنگین شب

تاريخ : جمعه ۱۳۹۴/۰۵/۰۲ | 19:45 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

راهنمای آموزش املا

راهنمای آموزش املا

فعّاليّت 1: املاي گروهي در كلاس

اهداف

1- تقويت مهارت املا و درست‌‌نويسي كلمه‌ها

2- تقويت مهارت خواندن

3- افزايش دقّت و توجّه دانش‌آموزان

4- ترويج مشاركت و فعّاليّت گروهي

5- تقويت روحيه‌ي پژوهشگري

6- توجّه به وجه آموزشي املا

شرح فعّاليّت:

1- گروه‌بندي دانش‌آموزان با نظر معلّم (طوري كه در هر گروه دانش‌آموزان قوي، متوسط و ضعيف در املا نويسي باشند.)

2- افراد هر گروه به نوبت، داوطلب نوشتن مي‌شود و پاي تابلو مي‌روند. اعضاي گروه ديگر جمله‌هايي از درس يا درس‌هاي موردنظر انتخاب و به ترتيب مي‌خوانند تا فرد پاي تابلو آن را بنويسد.

3- ساير دانش‌آموزان نيز هم‌زمان، جمله و عبارت‌هاي خوانده شده را در دفتر مي‌نويسند.

4- افراد هر گروه مي‌توانند عضو گروه خود را در نوشتن درست كلمه‌ها ياري كنند.

5- در پايان ديكته نوشته شده به وسيله‌ي اعضاي گروه ديگر تصحيح مي‌شود و فعّاليّت به همين ترتيب ادامه مي‌يابد تا با توجّه به وقت كلاس همه يا تعدادي از گروه‌ها نوشتن را تمرين كنند.

 

توضيح:

1- معلّم ضمن نظارت بر نوشته‌ي دانش‌آموزان، هدايت كار را بر عهده دارد و هر جا لازم است، نكات تكميلي را درباره‌ي نوشته‌ي دانش‌آموزان و املاي كلمه‌ها بيان مي‌كند.

2- به منظور تنوع‌بخشي به فعّاليّت و نيز مشاركت تعداد بيشتر دانش‌آموزان، مي‌توان از “گروه كلمه” نيز استفاده كرد.

3- در كلاس‌هايي كه فضا و امكانات كافي براي نشستن به صورت دايره‌اي براي گروه‌ها وجود ندارد، دانش‌آموزان هر ميز يك گروه خواهند بود.

 

فعّاليّت2: شناخت كلمه‌هاي هم‌خانواده، هم‌معني و متضاد (مخالف)

اهداف فعّاليّت:

1- تقويت مهارت املا

2- تقويت مهارت خواندن و درك مطلب

3- افزايش گنجينه‌ي واژگان و تثبيت آموخته‌ها

4- ايجاد رغبت و علاقه به مطالعه و پژوهش

5- ايجاد تنوّع در آموزش املا

6- پرورش دقّت و توجّه

7- توجّه به املاي كلمه‌ها در همه‌ي درس‌ها

 

شرح فعّاليّت:

1- گروه‌بندي دانش‌آموزان و تقسيم درس‌ها بين آن‌ها (علاوه بر درس‌هاي فارسي، مي‌تواند اين فعّاليّت در درس‌هاي ديگر نيز انجام گيرد.)

2- از دانش‌آموزان بخواهيد تا 5 كلمه از هر درس پيدا كنند و سپس يك كلمه‌ي هم‌معني، يك هم‌خانواده و يك  متضاد (مخالف) با آن كلمه بنويسند.


كلمه

عالِم

هم‌معني

دانشمند

هم‌خانواده

عليم

متضاد (مخالف)

جاهِل

3- نوشته‌هاي گروه‌ها را با يكديگر عوض كنيد تا همه آن‌ها را بخوانند.

4- گروه‌‌ها با استفاده از نوشته‌هاي خود به گروه‌هاي ديگر املا بگويند. براي درك بهتر كلمه‌ها و درست‌نويسي آن‌ها، كلمه‌‌هاي هم‌معني، هم خانواده و متضاد را به هم ربط دهند (به گروه كلمه تبديل كنند.)

 

                روشنايي(هم‌خانواده)

روشن       نوراني   (هم‌معني)

             تاريك  (متضاد)

 

گروه كلمه: روشن و روشنايي – روشن و نوراني – تاريك و روشن

 

توضيح:

1- اين فعّاليّت مي‌تواند روي كارت‌هاي كوچك در اندازه‌ي 4×6 انجام گيرد. به اين ترتيب كه پس از پيدا كردن و نوشتن كلمه‌ها در جدول، افراد هر گروه كلمه‌ها را روي هر كارت بنويسند. هر گروه 20 كارت هم‌رنگ و هم‌اندازه خواهد داشت. سپس كارت‌ها را به پشت روي ميز گذاشته و هر نفر 2 كارت برمي‌دارد. اگر كارت‌ها به نحوي به هم مربوط باشند (هم‌معني – متضاد يا هم‌خانواده باشند)؛ كارت‌ها را كنار گذاشته و 2 كارت ديگر برمي‌دارد و گرنه نفر بعدي بازي را ادامه مي‌دهد.

در پايان كسي كه بيشترين كارت را دارد، برنده است. اين بازي مي‌‌تواند با تعويض كارت‌هاي گروه‌ها با يكديگر در زمان مناسب و يا در خارج از كلاس ادامه يابد.

 

فعّاليّت3: تهيه‌ي كارت واژگان داراي حروف مشخّص

اهداف فعّاليّت:

1- تقويت مهارت املا

2- تقويت مهارت خواندن و درك مفهوم

3- شناخت بيشتر اجزاي كلمه (حروف سازنده)

4- آشنايي بيشتر با كلمه‌هاي داراي حروف هم‌صدا

5- پرورش دقّت و توجّه

6- ترويج روحيه‌ي مشاركت و فعّاليّت گروهي

7- توجّه به وجه آموزشي املا

 

شرح فعّاليّت:

1- معلّم قبلاً درس يا درس‌هايي را كه در نظر دارد، مطالعه مي‌كند تا كلمه‌هاي داراي ارزش املايي را دريابد.

2- با توجّه به شرايط، امكانات و تعداد دانش‌آموزان آن‌ها را به گروه‌هايي تقسيم مي‌كند. (گروه‌هاي كوچك‌تر براي انجام اين فعّاليّت مناسب‌تر است.)

3- كارت‌هايي را كه به تعداد گروه‌ها آماده كرده است، در اختيار آن‌ها قرار مي‌دهد و از آن‌ها مي‌خواهد فعّاليّت تعيين شده را انجام دهند. (كارت‌ها مي‌تواند در اندازه‌ها و شكل‌هاي مختلفي تهيه شود.)

گروه1: كلمه‌هاي داراي حروف «ط- ت»

گروه2: كلمه‌هاي داراي حروف «س- ص- ث»

گروه3: كلمه‌هاي داراي حروف «ح- هـ»

را از درس‌هاي تعيين شده پيدا كنند و بنويسند.

گروه 1

 

گروه2

 

گروه3

«ت»

«ط»

 

«س»

«ث»

«ص»

 

«ح»

«ه»

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4- پس از پايان فعّاليّت، معلّم از گروه‌ها مي‌خواهد تا كارت را با هم تعويض كنند به طوري كه هر گروه همه‌ي كارت‌هاي تهيه شده را بخواند.

توضيح:

1- در صورت وجود وقت، يكي از افراد هر گروه مي‌‌تواند كلمه‌هاي گروه خود را روي تابلو بنويسد.

2- گروه‌هاي ديگر علاوه بر خواندن كلمه‌هاي ديگر، مي‌توانند آن‌ها را در دفتر خود يادداشت كنند.

3- مي‌‌توان از دانش‌آموز خواست تا كلمه‌‌هاي نوشته شده‌ي ديگر گروه‌ها را در درس پيدا كنند و جمله‌هاي مربوط را بخوانند.

4- نوشتن حروف تعيين شده با رنگ قرمز در كلمه‌ها به ماندگاري بيشتر كلمه‌ها در ذهن كمك مي‌كند.

5- دانش‌آموز مي‌توانند خود نسبت به تهيه‌ي كارت‌ها شكل‌ها و اندازه‌هاي متفاوت اقدام كنند

  موفق باشید

منبع :-راهنماي آموزش املادر دبستان– مولف :جواد فتح آبادی  


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات
برچسب‌ها: راهنمای آموزش املا

تاريخ : جمعه ۱۳۹۴/۰۵/۰۲ | 14:35 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

اشتباه دانش آموزان را فوراً اصلاح نکنیم.

اشتباه دانش آموزان را فوراً اصلاح نکنیم

پژوهشها می گویند: اشتباهات مطلوب ومفیدند! بیشتر معلمان اشتباهات دانش آموزان را به چشم اموری ممنوعه می بینند و در مواجه با خطاهای آنان ( در نوشته هایشان، بر روی تخته، در کتابچه های تمرین، و یا در پاسخ های شفاهی) بلا فاصله دست به اصلاح آن می زنند.

جلو گیری از اشتباهات , باعث ایجاد ناراحتی در دانش آموز می شود , به طوری که او سعی می کند دیگر اشتباه را تکرار نکند. این نگرش به خطاها ، فشار زیادی بر دانش آموز وارد می کند بویژه که محدودیت زمانی نیز وجود داشته باشد. در یک پژوهش ، از تعدادی دانش آموز و معلم (n=38) خواسته شد که مسئله زیر را در مدت دو دقیقه حل کنند و پاسخ را بنویسند : «مردی یک چاقوی جیبی را به قیمت 60 تومان خرید.او اسکناسی 100تومانی پرداخت صاحب مغازه به مقدار کافی خُرد نداشت، به مغازه همسایه رفت ، اسکناس را خرد کرد و 40تومان به خریدار برگرداند. وقتی مشتری از مغازه رفت ، صاحب مغازه همسایه آمد و گفت: «اسکناسی که به من دادی تقلبی بود باید 100تومانی مرا برگردانی !» صاحب مغازه نیز فوراً یک 100 تومانی واقعی به او برگرداند. اگر صاحب مغازه چاقوی جییبی رابه قیمت 50 تومان خریده باشد و اگر ضرر ناشی از گذشت زمان را هم به حساب نیاوریم، او چه قدر ضرر کرده است ؟»
9 ------- 12 ------- 7 --------- 5 تعداد معلمان

هیچ ---- 190ت------ 150ت ---- 100ت پاسخ معلمان

جالب است بدانید که توزیع پاسخ های معلمان ، دقیقاً معادل توزیع پاسخ های دانش آموزان بود! دلائلی که معلمان برای اشتباه خود آوردند از این قرار است: فشار زمان، احساس این که تحت کنترل هستند ،حضور در جمع و کمبود تمرکز.
مطالعه ای که بنگرت- دراونز،کولیک،کولیک ودمرگان در 1991انجام دادند،نشان دادکه،بازخورد ،وقتی بیشترین تأثیر را داردکه به شیوه ای تشویقی وتقویت کننده ارائه شود و دانش آموزان نیز به درستی در جهت تغییر دادن پاسخ هایشان به سمت پاسخ های صحیح هدایت شوند.
انجمن ملی معلمان ریاضی( NCTM )در استانداردهای ارتباطی خود بیان می کند که دانش آموزان باید :«در ارتباط با همسالان،معلم وسایرین تفکر ریاضی خود رامبادله کنند» و «تفکر ریاضی وراهبردهای سایرین را تجزیه وتحلیل وارزیابی کنند» معلمانی که دانش آموزان را به همیاری تشویق می کنند، کلاسهایی مملو از دانش آموزان مشتاق به مشارکت خواهند داشت. برای ایجاد و به دنبال آن ، حمایت از چنین محیط یاد گیری سالمی، معلمان باید با «پاسخ های نادرستِ» دانش آموزان، به شیوه ای اندیشمندانه و مؤثر برخورد کنند. بازخوردی که معلم به دانش آموز می دهد ، عاملی اساسی در فرایند یادگیری اوست. بازخورد باید متمرکز بر این باشد که چگونه یک دانش آموز به یک پاسخ دست یافته است. البته این بدان معنا نیست که معلم باید روی پاسخ های نادرست، زیاد بحث کند، بلکه منظور این است که باید تفکر « درست»ی که دانش آموز برای رسیدن به یک پاسخ به کار گرفته است ، برجسته کند وبه آن ارج نهد.
تقریباً در تمام پاسخ ها، نکات ارزشمندی وجود دارد و معلمان باید در هر پاسخ، در جستجوی یافتن نکته ی جالب و ارزشمند آن باشند.
لازم به ذکر است که توجه اضافی معلم به پاسخ نادرست دانش آموز، نباید به درازا بکشد؛ چرا که ممکن است دانش آموز، چنین برخوردی را توهین تلقی کند و این امر، مانع از ایجاد محط مناسب شود؛ محیطی که در آن دانش آموزان به داوطلب شدن، تلاش برای آزمودن راهبردهای جایگزین، یا ریسک کردن تشوق شوند.

کاربردهای این استراتژی در کلاس

تقریباً همه دانش آموزان، در غالب درسها، دچار نوعی اضطراب می شوند.بنابراین، معلم در برخورد با اشتباهات ناشی از اضطراب، باید آگاهانه عمل کند.این بدان معنی است که عکس العمل معلم، باید در حدّ کمکی جزیی بروز کند تا در نتیجه، دانش آموز بتواند تا حدودی مسأله را حل کند و به میزانی از تجربه موفقیت دست یابد. به علاوه می توان به صورتی خلاق از اشتباهات استفاده کرد؛ مثلاًشما می توانید متنی اشتباه ( یا آزمونی حل شده) را به دانش آموزان ارائه دهید تا خودشان آن راتصحیح کنند، یا در یک آزمون تستی چند گزینه ای، گزینه ی نادرست را به عنوان پاسخ معرفی کنید.میزان هیجان ناشی از اشتباه در دانش آموزان، بستگی به عکس العمل معلم دارد. عموماً عکس العمل معلمان در سطوح متفاوتی بروز می کند. نخستین سطح آگاه کردن دانش آموز از اشتباهی است که مرتکب شده است. در سطوح بعدی، معلم با شیوه های متفاوتی، تا حدودی کمک متناسب را ارائه می کند. بازخورد معلم نیز می تواند به اشکال مختلفی ، _ از برخورد توهین آمیز تا برخوردی بی تفاوت و در نهایت به صورت تشویق _ بروز و ظهور یابد.

مثالهایی از برخورد توهین آمیز با فردی که دچار اشتباه شده است:

*پرت وپلا نوشتی ،بیشتر دقت کن!

*یه ذره این کله رو به کار بنداز.جوابت مزخرفه!

*چه جواب های چرندی!

*اصلاً تو دهنت را که باز می کنی ،فقط چرت وپرت بیرون می ریزه!

مثالهایی از برخورد خنثی با اشتباهات،بدون ارزش گذاری :


*درست نیست.

*اشتباه حل کردی!

*ظاهراً اشتباهی شده .

مثالهایی از برخورد مثبت ومشوق با کسی که اشتباه کرده است:

*تقریباً درسته دوباره سعی کن.

*ایده ی خوبیه،اما متاسفانه ،جهت درستی را دنبال نکردی!

*متاسفانه نادرسته! اما اگر به فکر کردن درباره ی مسأله ادامه بدهی ،قطعاً به جواب درست می رسی.

استفاده ی خلاق از اشتباهات

اشتباهات می توانند برای آشکار کردن روشهای نادرست تفکر به کار روند. بنابرین سعی کنید مسائلی را مطرح کنید که پاسخ های قابل قبول متعددی دارند، سپس در مورد راه حل های گوناگون ارائه شده، استدلال و روی آنها بحث کنید.

می توان بحث و گفتگو درباره ی چگونگی حل مسأله را به گروه های دانش آموزان واگذار کرد.مسائلی که پاسخ های قابل قبول متعددی دارند، خیلی نادر هستند.اگر دانش آموزان پاسخ صحیح را بدانند، این امکان نیز وجود دارد که حل اشتباه مسأله به آنها داده شود، سپس دانش آموزان اشتباه را تجزیه و تحلیل کنند.(چرا پاسخ X نادرست است؟ چه طور می توان پاسخ نادرست را بیان کرد؟روش نادرست تفکر چه بوده است؟به چه نکاتی توجه نشده است؟)

نکات احتیاطی و دام های ممکن

منتظر نشوید دانش آموزان اشتباه کنند تا پس از آن، از خطا ها به طور خلاق استفاده کنید! توصیه می شود، به دانش آموزان مسائلی بدهید که احتمال ارتکاب خطا در آنها بیشتر باشد. در این صورت می توانید به دانش آموزان یاد دهید که خطا ها را تجزیه و تحلیل کنند و آنها را در جهت بهبود عملکرد آینده خود به کار برند. اگر منتطر بمانید تا از یکی از چندین اشتباهی که ممکن است تصادفاً رخ دهد، استفاده کنید، ممکن است دانش آموزان شرح و توضیحاتی را که به دنبال بروز اشتباه ارائه می دهید، به عنوان توهین به دانش آموزی که خطا کرده، تلقی کنند؛ یا این توضیحات را موجب دست پاچگی او بدانند. در نهایت امکان دارد شما فرصت طلایی و فوق العاده سودمندی را که می شد از تجزیه و تحلیل خطاها بدست آورید، به راحتی از دست بدهید.

مترجم: سیده فاطمه شبیری از تهران

http://www.m-abtahy.com/منبع:رشد معلم


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات
برچسب‌ها: اشتباه دانش آموزان را فوراً اصلاح نکنیم

تاريخ : جمعه ۱۳۹۴/۰۵/۰۲ | 13:13 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

رازهای موفقیت کودکان در مدرسه

رازهای موفقیت کودکان در مدرسه

یکی از عوامل مهم موفقیت کودکان در مدرسه این است که والدین از دوران کودکی عادت‌های صحیحی را در آنها نهادینه کنند تا این عادت‌های درست به پله‌های ترقی کودکان از جمله در عرصه تحصیلات تبدیل شوند.

سایت هلث‌دی‌نیوز به نقل از آکادمی اطفال در آمریکا چند راهکار زیر را به والدین توصیه می‌کند که عمل به آنها در نهایت به موفقیت تحصیلی فرزندانشان می‌انجامد:

1- کودک خود را عادت دهید که شب‌ها طبق یک برنامه منظم به موقع به رختخواب برود و صبح نیز صبحانه سالم بخورد.

2- زمان تماشای تلویزیون را از همان دوران کودکی برای فرزندتان محدود کنید و او را به ورزش کردن عادت دهید.

3- یک برنامه روزانه برای کمک به آموزش مهارت‌های لازم به کودکتان در نظر بگیرید.

4- در منزل‌تان یک جای مشخص برای نگهداری از تمام لوازم مورد نیاز برای رفتن به مدرسه از جمله کوله‌پشتی و کفش‌ها مشخص کنید.

5- در خانه همچنین یک فضای مشخص به عنوان فضای کاری برای کودکتان مهیا کنید تا در آنجا به انجام تکالیفش بپردازد و وسائل مورد نیازش نیز در اختیارش باشد و در عین حال آرام و عاری از هر عامل مزاحم و مشوش‌کننده ذهنی باشد.

6- هر روز برای کودکتان کتاب بخوانید.

7- با انجام صحیح مسئولیت‌ها و کارهای خود و همچنین دنبال کردن عادات سالم، الگوی خوبی برای فرزندتان باشید.

8- به حرف‌های کودکتان با دقت گوش دهید و با او آزادانه درباره موضوعات و اتفاقات مدرسه‌اش گفت و گو کنید.

منبع:http://www.ssmt.ir


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات ، 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)
برچسب‌ها: رازهای موفقیت کودکان در مدرسه

تاريخ : جمعه ۱۳۹۴/۰۴/۲۶ | 1:56 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

9 توصیه برای افزایش ضریب هوشی کودکان

                       9 توصیه برای افزایش ضریب هوشی کودکان
با وجود تأثير عوامل ژنتيكي در تعیین سطح هوش بچه‌ها، تازه‌ترین تحقيقات علمي نشان مي‌دهند که به ‌كارگيري روش‌هاي معين، می‌تواند ضريب هوشي و سرعت يادگيري كودكان را افزایش بدهند. پس اگر دلتان مي‌خواهد كودكانی باهوش داشته باشيد 9 توصيه زير را جدي بگيريد
 
به كودكتان موسيقي بياموزيد
 
اگرچه شنيدن صداي طبلي كه كودك مي‌نوازد، هميشه خوشايند و گوش‌نواز نيست اما به ياد داشته باشيد يادگيري موسيقي يكي از راه‌هاي ارتقای سطح هوشي كودكان است. بر اساس مطالعات محققان دانشگاه تورنتو، فراگرفتن موسيقي به صورت منظم، در افزایش ضريب هوشي و بهبود عملكرد كودكان در مدرسه مؤثر است و هرچه سال‌هاي بيشتري صرف اين كار شود، نتيجه بهتری حاصل خواهد شد.
 
اين بررسي نشان داده است كه يادگيري موسيقي در دوران كودكي، عامل تعيين‌كننده‌اي در بالا بردن سطح نمرات کودک در مدرسه و ارتقای سطح هوشي او در دوران بزرگسالي است. پس براي اين‌كه به فرزندتان كمك كنيد تا موتزارتِ دروني خود را آشكار كند، براي ثبت نام او در گروه‌هاي موسيقي مدرسه يا كلاس‌هاي خصوصي پيش‌قدم شويد

 
نوزادتان را از شير مادر محروم نكنيد
 
شير مادر اولين و در عين حال، اساسي‌ترين غذاي مغز است. تحقيقات دانشمندان بارها ثابت كرده است كه تغذيه با شير مادر فوايد بي‌شماري براي نوزادانِ در حال رشد دارد. شير مادر مانع بروز عفونت‌هاي خطرناك در دوران كودكی می‌شود و ضروري‌ترين مواد غذايي بدن نوزاد را تأمين مي‌كند. محققان دانماركي دريافته‌اند كه شير مادر در پرورش نوزاداني سالم‌تر و البته باهوش‌تر، کاملاً مؤثر است. بر اساس این مطالعات، نوزاداني كه به مدت 9 ماه از شير مادر تغذيه كرده‌اند، در مقایسه با آن‌هایی که تنها يك ماه يا كمتر از این مدت از شير مادر تغذيه شده‌اند، به میزان قابل‌توجهي باهوش‌ترند. نكته آخر اين‌كه، تغذيه با شير مادر اولين سرمايه‌گذاري براي ارتقای سطح سلامت كودك است؛ سرمايه‌گذاري بنیادینی كه سودي درازمدت به همراه خواهد داشت
 
 
فراموش نکنیدکه عقل سالم در بدن سالم است
 
بررسي‌هاي محققان دانشگاه ايلينويز نشان مي‌دهد كه بين میزان تناسب اندام و عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان، رابطه‌اي مثبت برقرار است. بر طبق اين مطالعات، شركت در برنامه‌هاي ورزشي منظم، باعث تقویت حس اعتماد به نفس، تمایل به كار گروهي و رهبري در كودكان مي‌شود. بنابر یافته‌های این پژوهش 81 درصد زناني كه مديريت شركت‌هاي تجاري را بر عهده داشتند، در ورزش‌هاي گروهي مدرسه شركت مي‌كردند. بنابراين به جاي اين‌كه بعد از شام به سراغ تلويزيون برويد، به فكر پياده‌روي يا حتي توپ‌بازي با كودك خود باشيد. او را تشويق كنيد تا فعاليت بدني منظمی داشته باشد و در برنامه‌هاي ورزشي مدرسه شركت كند
 
 
لازم نيست هميشه فرزندتان را از بازي‌هاي رايانه‌اي منع كنيد
 
تعجب نكنيد؛ درست است كه بازي‌هاي رايانه‌اي همیشه مورد انتقاد قرار مي‌گيرند که خشن هستند و چيزي به كودك نمي‌آموزند و باعث انزواي آن‌ها مي‌شوند؛ اما اين شما هستيد كه بازي‌ها را انتخاب مي‌كنيد. پس به سراغ بازی‌هایي برويد كه تفكر راهبردي و مهارت‌هاي برنامه‌ريزي را رشد مي‌دهند و باعث تقويت كار گروهي و خلاقيت فرزندتان مي‌شوند. شركت‌هاي توليدكننده اسباب‌بازي‌هاي آموزشي (مثل ليپ فراگ) مشغول طراحي و توليد بازي‌هايي هستند كه براي رشد ذهني و حرکتی كودكان و حتي نوپايان مفيدند. در پژوهش اخیر دانشگاه روچستر، معلوم شد کودکانی که اهل بازی‌های رایانه‌ای بودند، سریع‌تر از سایرین نشانه‌های تصویری را تشخیص می‌دادند. در انگلستان هم معلمان به استفاده از بازي‌هاي رايانه‌اي در كلاس‌هاي درسی خود روي آورده‌اند
 
 
هله‌هوله، ممنوع!
 
شكر، چربي‌هاي ترانس و غذاهای بی‌ارزش را از برنامه غذايي كودكتان حذف كنيد و در مقابل، به دنبال جايگزين‌هاي سالم و مغذي ديگر باشيد. تغذيه سالم، به ويژه در 2 سال اول زندگي، اثرات شگفت‌انگيزي بر رشد ذهني و حرکتی كودكان دارد. به عنوان مثال، هر كودكي براي رشد مطلوب بافت مغزي خود نياز به آهن دارد؛ چراکه در صورت کمبود آهن، سرعت انتقال تحريكات عصبي کندتر می‌شود. تحقیقات بیانگر آن است که كودكانِ مبتلا به سوء تغذيه، به دلیل اختلال در مقابله با بيماري‌هاي عفوني و در پی آن غیبت از مدرسه، از همسالان خود عقب می‌افتند. پس به آن‌چه فرزندتان مي‌خورد، توجه کنید و منتظر نمرات بهتر او باشید
 

 
كودكتان را كنجكاو بار بياوريد
 
به اعتقاد کارشناسان، والديني كه كنجكاوي بیشتری نشان مي‌دهند و فرزندان خود را تشويق مي‌كنند تا چيزهاي تازه ياد بگيرند و به دنبال ايده‌هاي جديد و بكر بگردند، درس مهمي به آن‌ها مي‌آموزند: «كسب دانش ارزشمند است.» پس، همیشه از كودك سؤال بپرسيد، مهارت‌های تازه یادش بدهید و او را به گردش‌های علمی ببرید تا حس کنجکاوی‌اش تقویت شود و بدین ترتیب، خودتان را هم در علایق و تفریحات او سهیم کنید
 
 
برایش کتاب بخوانید
 
به یاد داشته باشید که این روش، بارها امتحانش را پس داده؛ اگرچه ممکن است گاهی در روند پرشتابِ گرایش به شیوه‌های جدید، کم‌اهمیت تلقی شده باشد. با وجود این، کتاب خواندن مطمئن‌ترین و در عین حال، ارزان‌ترین راه برای ارتقای یادگیری و رشد ذهنی و ادراکی کودکان در سنین مختلف است. پس، از همان سال‌های نخست زندگی، برای کودکتان کتاب بخوانید و وقتی بزرگ‌تر شد، او را عضو کتابخانه کنید و قفسه‌های خانه را هم همیشه پر از کتاب نگه دارید
 
 
صبحانه را به خاطر بسپارید
 
سلسله تحقیقاتی که قدمتش به سال 1970 برمی‌گردد، ثابت کرده که خوردن صبحانه در تقویت حافظه، افزایش قدرت تمرکز و یادگیری، نقش مهمی دارد. کودکانی که صبحانه نمی‌خورند، در مقایسه با کودکانی که روز را با یک وعده کامل شروع می‌کنند، زودتر خسته می‌شوند، تحریک‌پذیرترند و دیرتر واکنش نشان می‌دهند. اما همه می‌دانیم که در زندگی پرمشغله امروز، خوردن صبحانه کامل همیشه مقدور نیست. با این حال، به خاطر داشته باشید که حتی یک لیوان شیر به همراه یک عدد بیسکویت می‌تواند تمرکز فرزندتان را در مدرسه برای ساعات طولانی حفظ کن
 
بازی‌های فکری را دست‌کم نگیرید
شطرنج، جدول، معما و چیستان، همگی تمریناتی هستند که مغز را برای تفکر سریع و هوشمند آماده می‌کنند. بازی‌هایی مثل جدول اعداد هم نوعی سرگرمی هستند که در تقویت تفکر راهبردی و توانایی حل مسأله و قدرت تصمیم‌گیری کودک، نقش دارند. ذهن فرزندتان را با این‌گونه معماها به چالش بکشید و از او در حل مسائل پیچیده کمک بخواهید
 
 منبع: صدای مشاور تحصیلی http://www.ssmt.ir/
 


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات ، 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)
برچسب‌ها: 9 توصیه برای افزایش ضریب هوشی کودکان

تاريخ : جمعه ۱۳۹۴/۰۴/۲۶ | 1:23 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

دیکته نویسی و درمان مشکلات دیکته نویسی در دانش آموزان مقطع ابتدایی

دیکته نویسی و درمان مشکلات دیکته نویسی در دانش آموزان مقطع ابتدایی

ملا بخشی از برنامه آموزشی است که در آن خلاقیت مطرح نیست بلکه تنها یک نمونه ویا ترتیب حروف آن مد نظر است.املای یک کلمه بسیار مشکل تراز خواندن آن کلمه است چرا که باز شناسی یک کلمه چاپی، یک عمل کد برگردانی است لذا بعضی از کودکانی که در خواندن ضعیف هستند، در املا نویسی هم دچار مشکل می باشند.نوشتن املا مستلزم تواناییها وخرده مهارتهای بسیاری است.دانش آموز قبل از هر چیز باید قادر به خواندن کلمه باشد.حافظه حرکتی نیز عاملی در املا محسوب می شود.یعنی شخصی که برای بار دوم کلمه- ای رامی نویسد، باید اعمال حرکتی آن کلمه را بخاطر آورد.

شنیدن و خواندن وسیله ایست برای پی بردن به افکار دیگران و گفتار و نوشتن وسیله ایست برای آگاه ساختن دیگران از مقاصد و افکار خود. بنابراین تمام کوشش هایی که در زمینه آموزش زبان دردبستان انجام می گیرد باید در جهت پرورش مهارت های چهارگانه آن یعنی شنیدن، گفتن، خواندن و نوشتن باشد. 

راهکارهایی جهت تقویت مشکلات دیکته نویسی

*تصحیح دیکته سایر دانش آموزان .

*نقطه گذاری ،سرکش گذاری،تشدید گذاری و دندانه گذاری برای کلماتی که توسط معلم نوشته می شود.

*رنگ آمیزی،نقاشی،وصل نقطه چین.

*کامل کردن کلمات ناقص.

*پیدا کردن کلمه صحیح از بین چند کلمه که غلط نوشته می شوند.

*تمرینات ماز،پازل، حل معما، پیدا کردن تفاوتها و تشابهات تصاویر.

*سایر بازیهای فکری.

*چند تصویر به کودک نشان داده شود و سپس تصاویر پنهان شوند و از وی خواسته شود که نام آنها را بگوید

منبع : صدای مشاورتحصیلی


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات ، 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)

تاريخ : جمعه ۱۳۹۴/۰۴/۲۶ | 1:0 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

چند راهکار برای انجام بهتر تکالیف مدرسه

چند راهکار برای انجام بهتر تکلیف مدرسه
 
وقتی کودکان تکالیف‌شان را انجام نمی‌دهند برخی والدین آن را شخصی تلقی کرده و به شدت عصبانی و ناراحت می‌شوند.والدینی که معتقد به لجبازی فرزندشان هستند بهتر است به سابقه ارتباط خود با فرزندشان حتی قبل از سنین مدرسه نگاه کنند.
 



انجام ندادن تکلیف مدرسه را شخصی نکنید

وقتی کودکان تکالیف‌شان را انجام نمی‌دهند برخی والدین آن را شخصی تلقی کرده و به شدت عصبانی و ناراحت می‌شوند، در حالی که اصلا چنین نیست. کودک مایل نیست این کار را بکند و برای آن دلایل مختلفی دارد نه این‌که از شما خوشش نمی‌آید یا با شما لجبازی می‌کند؛ لجبازی حاصل کشمکش‌های زیاد و طولانی والدین در اثر شیوه تربیتی نادرست و در تعامل والدین با کودک به وجود می‌آید. بنابراین والدینی که معتقد به لجبازی فرزندشان هستند بهتر است به سابقه ارتباط خود با فرزندشان حتی قبل از سنین مدرسه نگاه کنند.





مدت زمان لازم برای انجام تکالیف توسط فرزندتان را بشناسید 

مهم‌ترین نكته‌اي که والدین باید به آن توجه كنند مدت زمان مفیدی است که برای انجام تکالیف لازم است. این زمان برای سنین مختلف و بسته به شرایط دانش‌آموز متفاوت است. والدین باید شرایط سنی کودک را در نظر داشته باشند به طوری که کودکان و دانش‌آموزان پایه‌های ابتدایی را براي مدت زمان طولاني وادار به انجام تکلیف نکنند. ضمن آن‌كه شرایط دیگر دانش‌آموز را نيز لحاظ كنند. صاحب‌نظران تعلیم و تربیت مدت زمان لازم برای انجام تکالیف را برای بچه‌های کودکستان تا پایه دوم ابتدایی ۱۰ تا ۲۰ دقیقه در هر روز و برای پایه‌های بعدی دوره ابتدایی ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیشنهاد کرده‌اند. بنابراین والدین نباید به منظور یادگیری بهتر دانش‌آموز و با این تصور که هر چه زمان بیشتری صرف مطالعه دانش‌آموز شود یادگیری او نیز بیشتر خواهد شد، کودک خود را مدت زیادی وادار به درس خواندن کنند. مسلما کودک در این مدت زمان اضافی به کارهای دیگری مثل خیالبافی‌های ذهنی مشغول می‌شود. 





به روش انجام تکالیف توسط فرزندتان دقت کنید 

هر کودکی ممکن است تفاوت‌هایی در روش انجام تکالیف خود داشته باشد. قبل از این‌که روش خاصی را به آنها القا کنید یا بخواهید آنها را کمک و راهنمایی کنید به روش آنها توجه کنید. ببینید در چه مدت زمان بدون کمک شما می‌تواند تکالیفش را انجام دهد؟ چه اشکالاتی دارد؟ آیا حین انجام تکالیف خیالبافی مي‌كند؟ آیا مرتبا جای خود را عوض می‌کند؟ آیا حین انجام تکالیف به کارهای دیگری هم می‌پردازد؟ یا این‌که حواسش به انجام تکالیفش است؟ پاسخ به این سوال‌ها به شما کمک می‌کند.





کودک را تشویق كلامي کنید

نمی‌توان کودک را وادار به انجام تکالیف مدرسه کرد اما از آنجا که نوشتن تکالیف ضروری است والدین با آگاهی و صبر پیشه کردن می‌توانند این را از کودک خود بخواهند. آنها می‌توانند با تمجیدهای کلامی برای انجام این کار به او انگیزه کافی دهند.
  •  چقدر کلمات را خوب روی يك خط نوشتی.
  •  حالا دیگه می‌تونی حروف را به اندزه مناسبش بنویسی، آفرین.
  •  خوشحال می‌شم می‌بینم تکلیفتو مرتب و تمیز می‌نویسی.



به کودک امکان انتخاب بدهید

بهتر است کودک بداند بعد از آمدن از مدرسه چه كاري بايد انجام دهد. اگر مایل است اول تلویزیون ببیند و بعد به تکالیف خود بپردازد، این را تعیین کنید و با هم به توافق برسید یا این‌که بهتر است بداند از او انتظار می‌رود بعد از یک چرت کوتاه شروع به انجام تکالیفش کند. سعی کنید انجام اولین تکلیف مدرسه را برای یک کودک کلاس اولی به یک خاطره خوب و جذاب و توام با نشاط تبدیل کنید. وقتی به بچه‌ها امکان انتخاب داده می‌شود، بهتر عمل می‌کنند چرا که احساس می‌کنندکنترل بیشتری بر زندگی خود دارند. بهتر است انتخاب‌های محدود به فرزند خود پیشنهاد کنید. او در معرض انتخاب بین انجام دادن و ندادن تکلیف مدرسه نیست ولی می‌تواند در مورد زمان آن دست به انتخاب بزند. به اين ترتيب کودک می‌فهمد هدف انجام کار است.



وقت و جای معین برای تکلیف مدرسه در نظر بگیرید

باز هم می‌گوییم از کودک همچون بزرگسال نمی‌توان انتظار داشت، این بار در چه مورد:

احتمالا من و شما بتوانیم برای مدتی در محلی که صدای تلویزیون یا ضبط می‌آید کمی مطالعه کنیم؛ اگر چه کار آسانی نیست، اما از کودک نمی‌توان انتظار داشت در جایی که دور و برش خوراکی، اسباب بازی، تلویزیون روشن یا هر وسیله مزاحم دیگری وجو دارد، تکالیفش را انجام دهد. بنابراین نیاز به اتاقی هست که برای چند دقیقه هم که شده بتواند کارش را انجام دهد.
فراموش نشود کودکان در این سنین اگر فضای مناسب هم داشته باشند دست کم تخیل گسترده دارند و نمی‌توان جلو خیال‌پردازی آنها را گرفت. از این روست که آنها نیاز به توجه و نظارت والدین‌شان دارند.
میز ناهارخوری یا آشپزخانه، فضای کار محبوب کودکان است. آنها با نزدیک‌شدن به شما احساس راحتی بیشتری می‌کنند و شما می‌توانید آنها را تشویق و کمک کنید. بچه‌های بزرگ‌تر ترجیح می‌دهند در اتاق‌شان خلوت کنند، اما در فواصل معین آنها را کنترل کنید و در پایان تکالیف‌شان را چک کنید.
مهم است فضایی که کودکان تکالیف‌شان را انجام می‌دهند:
  •  روشنایی مناسب داشته باشد.
  •  راحت باشد.
  •  وسایل مدرسه از قبيل خودکار، مداد، تراش، دفتر و کتاب‌های لازم در آنجا مهیا باشد.
  •  ساکت و عاری از هرگونه عامل حواس‌پرتی (مثل تلویزیون، بازی‌های ویدئویی، زنگ تلفن یا صدای دیگر اعضای خانواده) باشد.
اگر کودکان برای تکالیف مدرسه به کامپیو‌تر احتیاج داشتند، سعی کنید آن را در مکانی عمومی، و نه در اتاق خواب قرار دهید، زیرا شما باید بتوانید آنها را از اجرای بازی‌های کامپیوتری، چت‌کردن یا فرستادن ایمیل، گردش در اینترنت برای سرگرمی در زمان انجام تکالیف منع کنید. همچنین به کنترل فرزندتان توجه داشته باشید. این کنترل‌ها از طریق تامین‌کننده‌های خدمات اینترنتی و نرم‌افزارهایی که موضوعات نامناسب را مسدود می‌کنند، در دسترس هستند. سایتی را که معلم به فرزندتان توصیه کرده است، پیدا و برای دسترسی آسان، آنها را نشانه‌گذاری کنید.



مسئولیت انجام تکالیف و وظیفه‌شناسی در این مورد را به او واگذار کنید 

برخی والدین خود را مسئول کامل انجام تکالیف مي‌دانند. به صورتی که در زمان انجام تکالیف بالای سر دانش‌آموز حضور دارند، زمان شروع انجام تکالیف را تعیین می‌کنند و راهنمایی‌های زائدی ارائه می‌کنند. هر چند لازم است والدین به ویژه در سال‌های اول دبستان و آمادگی با نظارت خود برنامه‌ریزی و مسئولیت‌پذیری را به کودک آموزش دهند، اما برخی والدین به اشتباه این مسئولیت را خود برعهده می‌گیرند. بنابراین نمی‌توانند احساس مسئولیت در قبال انجام تکالیف را به فرزند خود یاد دهند. به طوری که اگر یک روز مادر حضور نداشته باشد كودك اصلا به یاد هم نخواهد آورد که باید تکالیفش را انجام دهد. والدین با نظارت مفید بر انجام تکالیف کم‌کم باید کودکان را مسئولیت‌پذیر بار بياورند. به طوری که در صورت حضور نداشتن والدین نیز احساس مسئولیت برای انجام تکالیف را داشته باشند. این والدین در سال‌های بعدی تحصیل، کمتر با مشکل درس نخواندن کودکان خود مواجه می‌شوند. اما والديني كه اين مسئوليت را خود برعهده مي‌گيرند، چون والدین نمی‌توانند در تمام دوران تحصیل در انجام تکالیف فرزندان خود نظارت مستقیم داشته باشند با افت تحصیلی آنها مواجه می‌شوند. در حالی که اگر این احساس مسئولیت را از دوران کودکی در فرزندشان شکل داده باشند با مشکلاتی از این قبیل مواجه نخواهند شد.



در انجام تکالیف به فرزندان خود کمک کنید 

فرزندان والدینی که علاقه به انجام تکالیف را در فرزندان ایجاد می‌کنند، در مدرسه موفق‌ترند. این به کودک نشان می‌دهد آنچه انجام می‌دهد، اهمیت دارد.

کمک به انجام تکلیف‌شب مزایای زیادی برای کودکان دارد. چه‌بسا برای والدین هم مزایایی ‌داشته باشد! والدین هم از این راه چیزهایی یاد می‌گیرند.

کودکان در دوران ابتدایی، برای اولین‌بار تکالیف را تجربه می‌کنند. این تکالیف به منظور تقویت و یادگیری بیشتر دروس کلاس و کمک به آنها برای تمرین مهارت‌های مهم یادگیری است. با انجام تکالیف، کودکان می‌آموزند چطور: 

یادداشت‌های‌شان را بخوانند و آنها را یکی‌یکی و مستقل اجرا کنند. یاد می‌گیرند زمان را مدیریت و برنامه‌ریزی کنند. (برای تکالیف بلندمدت مثل تهیه گزارش از کتاب) همچنین با تمام قوا و با نظم ‌و ترتیب کار‌های‌شان را کامل کنند.

تکلیف ‌شب همچنین به پرورش احساس مسئولیت کمک می‌کند. احساس افتخار برای کاری که به نحو احسن انجام می‌دهند و کارهای اخلاقی که به عملکرد خوب آنها در خارج از کلاس می‌انجامد. والدین می‌توانند تاحد زیادی در انجام تکالیف به کودک کمک کنند، از جمله ارجح ‌دانستن انجام تکالیف به هر کار دیگری و کمک به تقویت عادت‌های مطالعه در آنها.



برنامه‌‌ریزی داشته باشید 

با کمک فرزند خود یک برنامه منظم برای انجام تکالیف تهیه کنید. برنامه را در یک محل مناسب و در دید او نصب کنید. برای تشویق او به انجام تکالیف می‌توانید در مقابل هر روز که تکلیف آن را به موقع، خوب و دقیق انجام داده یک علامت بزنید و در آخر هفته اگر توانسته باشد تکالیف خود را خوب انجام دهد و با توجه به تعداد ستاره‌ها، جایزه‌ای به او بدهید. بهتر است جایزه مورد نظر را در‌‌ همان حین برنامه‌ریزی معین کنید و در آخر برنامه آن را یادداشت کنید یا برای کودکان کوچک‌تر شکل آن را بکشید. به این ترتیب عملکرد کودک دائما جلوی چشم او قرار دارد و مسئولیت‌پذیری او نیز تقویت می‌شود. به تدریج می‌توانید تعداد ستاره‌ها را برای دریافت جایزه افزایش دهید. مثلا اگر در آغاز برنامه به ازای هر هفت ستاره می‌توانست جایزه کسب کند، در مراحل بعد به ازای هر ۱۴ ستاره می‌تواند به جایزه مورد نظر برسد. فقط تنظیم برنامه‌ای منظم برای انجام تکالیف فرزندان کافی نیست. برای زندگی خانواده خود نیز برنامه منظمی داشته باشید. حتی‌الامکان از برنامه‌های جنبي و بدون برنامه‌ریزی قبلی مثل مهمانی‌ها و تفریح‌های بدون برنامه قبلی و... خودداری کنید یا حداقل سعی کنید این برنامه‌ها مقارن با زمان انجام تکالیف فرزندان نباشد. اگرشما یک بار برنامه او را به خاطر برنامه‌های خود به هم بریزید، راه را برای بی‌نظمی او فراهم ساخته‌اید. در کارهای دیگر خود نیز با برنامه و مسئولیت‌پذیر باشد تا الگوی مناسبی برای فرزندان خود باشید. فرزندان تعهد و مسئولیت‌پذیری را در خانواده و با مشاهده رفتار والدین یاد می‌گیرند.



تکلیف مدرسه کار کودک است نه والدین

گا‌هي دیده شده برخی والدین بعد از این‌که از انجام تکلیف توسط کودک ناامید می‌شوند خود دست به کار شده و کار ناتمام فرزند را به گمان خود تمام كرده و در حق او به اصطلاح لطف می‌کنند، غافل از این‌که این بزرگ‌ترین خیانتی است که در حق کودک بیچاره روا می‌دارند چرا که با این کار احساس مسئولیت در قبال وظیفه محوله را از فرزند خود می‌گیرند و او را فردی وظیفه‌شناس بار می‌آورند. پس یادتان باشد حتی اگر کودک اصلا تکالیفش را انجام ندهد شما از انجام آن خودداری كنيد! وظیفه والدین صرفا این است که امکانات لازم برای انجام این کار از سوی کودک را فراهم کنند. سعي كنيد مسئولیت انجام تکلیف را از کودکی در فرزندتان ایجاد کنید و هیچ وقت کار او را انجام ندهید.



قانون حمایت والدین 

در درجه اول، کودک باید خودش کارش را انجام دهد. اگر كودك خودش فکر نکند، یاد نمی‌گیرد. والدین می‌توانند با راهنمایی‌ها و پیشنهاد‌های‌شان به آنها کمک کنند، اما این وظیفه کودک است که یاد بگیرد. وقتی سراغ تکالیف می‌رود، حضور داشته باشید تا او را کمک و راهنمایی کنید، به سوال‌هايش پاسخ دهید، در تفسیر آموزش‌های نحوه انجام تکالیف به او کمک کنید و تکالیف کامل‌شده را چک کنید. در یافتن پاسخ درست و تکمیل تکالیف مُصِر باشید. کمک خود را در تقویت مهارت‌های حل مسائل در انجام تکالیف متمرکز کنید و در صورت موفقیت، كودك را تشویق کنید. اگر خودش به راه‌حل برسد، اعتمادبه‌نفس و علاقه به یادگیری در او تقویت می‌شود. در اینجا به نکاتی برای کمک به کودکان در انجام راحت‌تر تکالیف اشاره می‌شود:
  •  تنظیم یک برنامه منظم و همیشگی: با تنظیم قوانینی مثل تعیین زمان و مکان مشخص برای انجام تکالیف، این پیام را برسانید که کار مدرسه بر هر چیزی ارجحیت دارد. همچنین بفهمانید تا پایان انجام تکالیف و کنترل آن، تلویزیون یا تماس تلفنی، بازی‌های ویدئویی و... تعطیل است.
  •  تعیین راهکارهایی برای انجام تکالیف: به کودک بیاموزید چطور مقدار تکالیف را ارزیابی کند و بداند تکالیف شامل چه چیزهایی می‌شود، تا بتواند تدبیری بیندیشد که با ظرفیت کاری و خلق‌وخویش مناسب باشد. برخی کودکان ممکن است بخواهند ابتدا با تکالیف سخت‌تر دست‌وپنجه نرم کنند - زمانی‌که سطح انرژی ذهنی‌شان بالا‌تر است-  در حالی‌که دیگران ترجیح می‌دهند تکالیف آسان‌تر را اول انجام دهند. وقتی در کودکی به آنها می‌آموزید برای انجام تکالیف به یک تدبیر مناسب برسند، کمک می‌کنید در آینده مستقل عمل کنند. به آنها اجازه دهید در صورت نیاز استراحت کنند، سپس آنها را با انرژی و تمرکز بیشتر به انجام تکالیف‌شان بازگردانید.
  •  مهارت‌های سازماندهی را کم‌کم القا کنید: هیچ‌کس با مهارت‌های سازماندهی کامل به دنیا نمی‌آید بلكه این مهارت‌ها طی زمان آموخته و تمرین می‌شوند. اکثر بچه‌ها برای اولین‌بار در دبیرستان چند معلم و کلاس را تجربه می‌کنند و در این زمان قابلیت سازماندهی، رمز موفقیت می‌شود. به کودکان بیاموزید چطور از تقویم یا برنامه‌ریزی‌های شخصی برای کمک به سازماندهی امورشان استفاده کنند.
  •  از مدرسه برای ورود به «دنیای واقعی» استفاده کنید. در مورد کاربرد مواد درسی در بیرون از کلاس صحبت کنید، مثل اهمیت ضرب‌الاجل‌ها – درست مانند بزرگسالان در دنیای کار- یا در مورد این‌که چگونه موضوعات کلاس تاریخ به اتفاقاتی مربوط می‌شود که در اخبار روزمره روی می‌دهد.
  • مجله اینترنتی برترین ها

موضوعات مرتبط: 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)

تاريخ : پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۵ | 23:57 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

یکی دیگر از عوامل مهم در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان عوامل خانوادگی است . خانواده اولین مکانی است که کودک در آن زندگی می کند و تربیت می یابد . بسیاری از روانشناسان معتقدند که : شخصیت کودک در شش سال اول زندگی شکل می گیرد .

عمده ترین عوامل خانوادگی مؤثر در پیشرفت تحصیلی عبارتند از :

1- شرایط عاطفی و امنیت محیط خانواده

2- شرایط اجتماعی و اقتصادی

3- تحصیلات و سطح فرهنگ خانواده

4- تعداد اعضای خانواده

5- اشتغال کوکان

6- اشتغال مادران

7- ارتباط بین اولیا و مربیان

8- اثرات تلویزیون

9- حاکمیت ارزشهای مادی

 

اکنون از بین عوامل فوق به توضیح اهم آنها می پردازیم :

1- شرایط عاطفی و امنیت محیط خانواده :

خانواده اولین کانون تربیتی کودکان به حساب می آید و کودک مقدار قابل توجهی از وقت خود را در آن می گذراند بهرام زاده ( 1372  ) به فقل از شاروک ( 1967 )
 می گوید : (( محیط خانوادگی بیش از بهره هوشی کودکان در موفقیت تحصیلی آنها مؤثر است . )) شاید بتوان گفت مهم ترین عامل مؤثر در شکل گیری نگرش دانش آموز نسبت به تحصیل ، خانواده است .

چنانچه نگرش خانواده ، نسبت به مدرسه ، معلمان و درس ، منفی باشد و یا بین آنچه می گویند آنچه عمل می کنند تفاوت وجود داشته باشد طبیعی است که به تدریج فرزند آنها نیز نگرش منفی به درس و تحصیل پیدا خواهد کرد . پدران و مادرانی که درس را کاری بیهوده و اتلاف وقت تلقی می کنند همین نگرش را به فرزندان خود منتقل ساخته و برای پیشرفت درس آنها هیچ گونه کوششی انجام نمی دهند .

گاهی ممکن است یک خانواده از نظر مالی و اقتصادی در حد مطلوبی باشد اما فرزندان آن خانواده به دلیل اختلاف و کشمکش های خانوادگی بین پدر ومادر و یا بین هر یک از اعضای خانه که محیط خانه را به محیط نا امن تبدیل می کنند ، دچار افت تحصیلی می شوند .

دانش آموزی که در خانواده باپدر ومادر درگیر است ، برای نشان دادن مخالفت خود با آنها ناخودآگاه سعی می کند برخلاف میل آنها رفتار کند . از این رو چون تمایل و حساسیت پدر و مادر به تحصیلی را مش شناسد ، در درس خواندن کوتاهی می کند  . نوجوانان در سن بلوغ به علت تغیرات جسمی و روحی ، به مسائلی غیر از درس و مدرسه توجه می کنند . ممکن است شدیدا" به ورزش روی آورند یا بیشتر به فکر تفریح و گردش باشند . پسر نوجوانی عقیده داشت که : درس خواندن مال دخترها است . این نوع فکر می تواند اثر نامطلوب بگذارد ( معتمدی ، 1373 )

خیّر ( 1365 ) در تحقیقی تحت عنوان(( رابطه شکست تحصیلی با زمینه ها و شرایط خانوادگی )) درصدد یافتن برخی از عوامل یا ویژگی های خانوادگی گروهی از 
شکست خوردگان تحصیلی بوده است . نتایج نشان می دهد که عواملی چون شغل پدر ، میزان تحصیلات والدین ، حضور یا نبود یکی از والدین در خانه ، وضعیت اقتصادی واندازه خانواده از جمله عواملی هستند که با موفقیت و یا شکست تحصیلی دانش آموزان رابطه دارند .

2- شرایط اجتماعی و اقتصادی :

درصد قابل توجهی از دانش آموزانی که به طور جدی دچار افت تحصیلی شده بعضا" ناگزیر در مدارس استثنایی مشغول به تحصیل می شوند واز (( عقب ماندگان فرهنگی )) به شمار می آیند .کودکانی متعلق به خانواده هایی هستند که از تبار اقتصادی و اجتماعی 
فوق العاده ، پایین بوده تواما" با فقر اقتصادی و فرهنگی مواجه اند ، از انگیزه تحصیلی بسیار پایینی برخوردارند .

از سوی دیگر در کنار فقر فرهنگی و محرومیت های محیطی ، شرایط اقتصادی اجتماعی حاکم بر جامعه نیز در چگونگی تبلور انگیزه های رشد و پیشرفت یا افت تحصیلی دانش آموزان نقش بسزایی دارند ( افروز ، 1375 )

دانش آموزانی هستند که از نظر بهره هوشی و جسمانی هیچ گونه ناراحتی و عقب ماندگی ندارند ، اما بر اثر فقر خانوادگی ، تحمل گرسنگی و کمبود ها و نداشتن وسایل نمی توانند به طور مرتب در مدرسه حضور یابند و درس های خود را فرا گیرند ، در نتیجه دچار عقب ماندگی می شودن . در واقع فقر به سلامت و آسایش کودک لطمه می زند .

وضعیت اقتصادی تعیین کننده محل سکونت است و اگر دانش آموزان به دلیل فقر مالی نتوانند محل مناسبی داشته باشند ، برای انجام تکالیف و مطالعه دروس با مشکل روبرو خواهند بود . از یک طرف محل سکونت تعیین کننده نوع مدرسه ای است که کودک در آن درس می خواند . وقتی محل سکونت دانش آموز در یک محل فقیر باشد ، چه از نظر امکانات آموزشی و چه از لحاظ معلمان ، با کمبودهایی روبرو می شودن ، که مستقیما" بر پیشرفت تحصیلی او اثر می گذارند . فقر مالی سبب می شود که دانش آموز از غذای کافی و استراحت لازم محروم بماند و یا برای جبران کمبودهای خود و خانواده ساعاتی از روز را به کار مشغول شود در نتیجه فرصت کافی برای انجام تکالیف ریاضی و تمرین بیشتر نداشته باشد .

همچنین سطح آرزوهای دانش آموزان خانواده ثروتمند و مرفه متفاوت از خانواده های فقیر و کم درآمد است و همین تفاوتهای کمی و کیفی ، بالا بودن شکست های تحصیلی در طبقات اجتماعی کم درآمد را به رغم وجود سطح توانایی های برابر ، توجیه می کند ( لوگال ، ترجمه شجاع ، 1374 )

علت افت تحصیلی و یا ترک تحصیلی در کشورهای مختلف متفاذوت است . طبق گزارش گروه مشاوران یونسکو ( 1369 ، ترجمه مشایخ ) در هندوستان دانش آموزان بیشتر به علت کمبود لباس و عدم امکانات و شهریه ، ترک تحصیل می کنند . همچنین آمار نشان می دهد که 30 درصد ترک تحصیل کنند گان زن بر اثر عدم علاقه والدین به تحصیل بوده است . در فیلیپین خانواده های متعددی وجود دارند که اغلب هزینه ناچیز تحصیل کودکان برای آنها مبلغ مهمی تلقی می شود .

در بعضی خانواده ها دختران باید در خانه بمانند و به کار کمک کنند و یا از بچه های کوچک نگهداری کنند . در پاکستان 60 درصد از ترک تحصیل کنندگان فقر را عامل آن ذکر کرده اند .

3- تحصیلات  و سطح فرهنگ خانواده :

سطح تحصیلات و فرهنگ خانواده همانند سایر عوامل مؤثر در پیشرفت تحصیلی به اشکال مختلف در پیشرفت تحصیلی و یا افت تحصیلی تأثیر می گذارد .

1-3- پایین بودن سطح تحصیلات و فرهنگ خانواده در درجه اول سبب می شود که خانواده نتواند کمکهای درسی لازم را به دانش آموز ارائه دهد .

2-3- پایین بودن سطح تحصیلات خانواده سبب می شود که والدین در خانه از روزنامه، مجلات و دیگر رسانه ها کمتر استفاده کنندودانش آموزان از این لحاظ محروم باشند .

3-3- به دلیل فقر فکری نمی توانند نگرشهای لازم را به فرزندان خود برای ادامه تحصیلات بدهند .

4-3- والدین کم سواد و بی سواد معمولا" کمتر به مسأله پیشرفت تحصیلی فرزندان خود فکر می کنند .

5-3- از روابط و همکاری نزدیک با اولیای مدرسه آگاهی کافی ندارند و کمتر به مدرسه می روند و کمتر جویای وضعیت درس فرزندان خود می شوند .

نکته قابل ذکر در این زمینه این است که گر چه نظارت و کمک غیر مستقیم والدین در امور مربوط به درس و تحصیل فرزندان در پیشرفت و موفقیت دانش آموزان بسیار مؤثر است ، اما این کمک اگر به طور مستقیم باشد ، یعنی والدین تکالیف فرزندان را به جای آنها انجام دهند ، نه تنها عامل موفقیت نبوده بلکه باعث افت و شکست آنها نیز خواهد شد .

4- تعداد اعضای خانواده :

امروز در کلیه جوامع بشری افزایش جمعیت یکی از مشکلات اساسی می باشد و ازدیاد روز افزون آن جامعه را تهدید می کند . و در نتیجه توجه اصلی پژوهشگران و 
صاحب نظران علوم تربیتی و اجتماعی را به خود جلب کرده است .

ازدیاد بی رویه جمعیت خانواده ها باعث می شود که کودکان به خوبی رشد نکنند و تربیت درستی بروی آنها انجام نگیرد .

جنوبی ( 1976 ) : خانواده هایی که تعدادشان زیاد است ، به مراتب ، احتمال به انحراف کشیدن کودکانشان بیشتر است .

نیکو کار ( 1372 ) (( گچساران )) : معدل درسی دانش آموزانی که در خانواده هایی سه تا چهار نفری و یا کمتر زندگی می کنند به مراتب بیشتر از دانش آموزانی است که در خانواده های بیش از پنج نفر زندگی می کنند .

بهرام زاده ( 1372 ) : میزان بهره هوشی در میان خانواده های کم جمعیت به مراتب بیش از بهره هوشی دیگران ( پرجمعیت ) است .

5- اشتغال کودکان :

یکی از عوامل خانوادگی که همواره منشأ انحراف توجه کودک از تحصیل می گردد جابجایی وظایف (( والدین و فرزندی )) است . از جمله این جابجایی ها که ارتباط قابل توجهی با افت تحصیلی دارد اشتغال کودکان و نوجوانان است . به این ترتیب که کودکان در سنی به کار و اشتغال می پردازند که معمولا" از آنها انتظار می رود در آن مقطع بیشتر به نقش های مورد انتظار از جمله تحصیل بپردازند .

عدم تأمین نیازهای مالی خانواده و نیاز به نیروی کار کودک از دلایل عمده اشتغال کودکان در سنین پایین است .

اشتغال دانش آموزان باعث تقلیل انرژی جسمی و روانی آنان شده ، آمادگی جسمی و ذهنی شان را برای یادگیری دروس کاهش می هد . مسأله اشتغال کودکان و نقش آن در افت تحصیلی ( خصوصا" در درس ریاضیات ) در خانواده های طبقه پایین اجتماعی - اقتصادی از اهمیت خاصی برخوردار است . ( لیامی و همکاران ، 1373 )

6- ارتباط بین اولیا ومربیان :

از جمله عوامل مهم دیگر در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان وجود رابطه هماهنگی بین اولیا و معلمان و مربیان مدرسه است . هر میزان که پدران و مادران نسبت به مسئولیتهای خود و نقش های خود در مقابل یکدیگر کودکان ، اولیا ، معلمان ، مربیان و مدیران مدارس نیز نسبت به نقش ها و مسولیتهای خود در مقابل همدیگر ، آگاهی بیشتری داشته باشند در کار خود عملا" موفق تر خواهند بود . به طور کلی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان قبل از هر چیز مستلزم برخورداری آنان از یک فضای متعادل و هماهنگ در خانه و مدرسه است .

وظایف خانه و مدرسه نسبت به رشد و تربیت دانش آموزان متقابل و مکمل است . از یک طرف خانواده باید نیازها و ضرورتهای محیط مدرسه را به خوبی درک کند و کمک و همراه مدرسه باشد . و از سرف دیگر مدرسه باید دعوت های مستمر از والدین و ارتباط دایم با آنان ، امکانات مدرسه و مهمتر از آن خود خانواده ها را برای ارائه آموزشهای لازم به آنان بسیج کند . تحقیقات نشان می دهد که اگر خانواده در گیر و علاقه مند به مسائل تحصیلی فرزندان خود  گردد ، کودکان نیز با ذوق و شوق بیشتری تحصیل خواهند کرد

منبع : سامانه صدای مشاور تحصیلی


موضوعات مرتبط: 3-پیک های دانش افزایی (اولیا)

تاريخ : چهارشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۴ | 0:17 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

آزمون های مستمر پیشنهای املا و ریاضی پایه اول اردیبهشت ماه 94

ارزشیابی مستمر ریاضی تم (1)الی(13) اردیبهشت ماه 94 

 

ارزشیابی مستمر املا درس (1)الی(10) اردیبهشت ماه 94


موضوعات مرتبط: 4-آزمون های مداد کاغذی فارسی و ریاضی

تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۴/۰۲/۰۱ | 23:59 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

بازی آنلاین با جدول سودوکو

 بازی آنلاین با جدول سودو کو 

برای درج تصویر داخل هر قسمت از جدول  کافی است با نشان گر موس روی هر قسمت چند بار کلیک کنید تا تصویر مورد نظر درج شود .

کلید clear  &   restart  

برای انتخاب جدول ( جدول قبلی حذف جدول جدید جایگزین میشود)

ابتدا نوع جدول را انتخاب سپس  روی play کلیک کنید

نکته مهم : برای اجرای بازی لازم است

نرم افزار Adobe Flash Player در رایانه شما نصب شده باشد

                                           

 

  

  

              


موضوعات مرتبط: 1-آموزش از راه دور قرآن و ریاضی نو آموزان (آنلاین)

تاريخ : پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۱/۲۷ | 7:40 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

آزمون های مستمر پیشنهای املا و ریاضی پایه اول

        

آزمون های مستمر پیشنهای املا و ریاضی 

به درخواست همکاران پایه اول

 اردیبهشت ماه 93

متن املا با نظر خودتان


موضوعات مرتبط: 4-آزمون های مداد کاغذی فارسی و ریاضی

تاريخ : پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۱/۲۰ | 13:33 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

فعالیت ها و تمرین های پیشنهادی خارج از کلاس درس ریاضی و تفکر خلاق جهت نصب در دفتر ریاضی دانش آموزان

فعالیت ها و تمرین های پیشنهادی خارج از کلاس درس ریاضی  و تفکر خلاق     

جهت نصب در دفتر ریاضی دانش آموزان


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات ، 7-تمرین های دوره ای فارسی،املا،ریاضی (نوآموزان)

تاريخ : چهارشنبه ۱۳۹۴/۰۱/۱۲ | 13:55 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

فایل mp و متن سرود پروردگار برای تمرین دانش آموزان

فایل mp سرود پروردگار برای تمرین دانش آموزان گروه سرود

 

متن سرود پروردگار


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات

تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۳/۱۱/۰۷ | 21:35 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

پیک آموزشی فارسی نشانه (د)

پیک آموزشی فارسی درس 2 نشانه (د)
 

موضوعات مرتبط: 7-تمرین های دوره ای فارسی،املا،ریاضی (نوآموزان)
برچسب‌ها: پیک آموزشی فارسی نشانه , د

تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۳/۰۸/۲۰ | 10:26 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |

شعر های پیشنهادی زیبا برای ایجاد انگیزه در تدریس نشانه ها

شعر های پیشنهادی زیبا

برای ایجاد انگیزه در تدریس نشانه ها


موضوعات مرتبط: 2-پیک های دانش افزایی (همکاران)و انتقال تجربیات

تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۳/۰۸/۰۶ | 9:5 | نویسنده : سرگروه پایه اول : ناظمی |
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
        مطالب قدیمی‌تر >>


.: Weblog Themes By SlideTheme :.